1 Królowa Saby, usłyszawszy o sławie Salomona związanej z imieniem Pana, przybyła, by doświadczyć go trudnymi pytaniami. 2 Przybyła do Jerozolimy z ogromnym orszakiem, wielkimi bogactwami, wielbłądami obładowanymi wonnościami, ogromną ilością złota i drogimi kamieniami. Przyszła do króla Salomona i przedstawiła mu wszystko, co miała na sercu. 3 Salomon udzielił jej odpowiedzi na wszystkie jej pytania; nie było dla króla rzeczy niejasnej, której nie potrafiłby jej wyjaśnić. 4 Gdy królowa Saby zobaczyła całą mądrość Salomona, dom, który zbudował, 5 potrawy na jego stole, sposób rozmieszczenia jego dworzan, postawę obsługujących go sług, ich szaty, podczaszy oraz całopalenia, które składał w domu Pana, zabrakło jej tchu. 6 Rzekła do króla: „Prawdziwa była wieść, którą słyszałam w moim kraju 7 o twoich sprawach i o twojej mądrości. Nie wierzyłam tym wieściom, dopóki sama nie przybyłam i nie zobaczyłam na własne oczy. Oto nawet połowa nie została mi opowiedziana; twoja mądrość i powodzenie przewyższają sławę, o której słyszałam. 8 Szczęśliwi twoi ludzie, szczęśliwi twoi słudzy, którzy stale stoją przed tobą i słuchają twojej mądrości. 9 Błogosławiony niech będzie Pan, twój Bóg, który upodobał sobie w tobie i posadził cię na tronie Izraela. Ponieważ Pan umiłował Izraela na wieki, ustanowił cię królem, abyś wymierzał sprawiedliwość i prawo”. 10 Dała królowi sto dwadzieścia talentów złota, bardzo dużo wonności i drogich kamieni. Nigdy potem nie sprowadzono tak wielkiej ilości wonności, jakie królowa Saby podarowała królowi Salomonowi.