1 Był wśród faryzeuszów człowiek imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. 2 Przyszedł on do Jezusa nocą i powiedział: „Rabbi, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg z nim nie był”. 3 Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: jeśli ktoś nie narodzi się na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego”. 4 Nikodem zapytał: „Jak może się człowiek narodzić, skoro już jest stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się?”. 5 Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: jeśli ktoś nie narodzi się z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego”. 6 „To, co narodziło się z ciała, jest ciałem, a to, co narodziło się z Ducha, jest duchem”. 7 „Nie dziw się, że powiedziałem ci: musicie się narodzić na nowo”. 8 „Duch wieje, gdzie chce, słyszysz jego szum, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. 9 Nikodem odrzekł: „Jakże to może się stać?”. 10 Jezus odpowiedział: „Czy jesteś nauczycielem w Izraelu, a nie wiesz tego?”.