Czytania na dzień 8 kwietnia 2026
Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
Dz 3, 1-10
1 Piotr i Jan udawali się do świątyni na dziewiątą godzinę modlitwy. 2 Przynoszono pewnego człowieka, chromego od urodzenia, którego stawiano codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby prosił o jałmużnę wchodzących do świątyni. 3 Widząc wchodzących do świątyni Piotra i Jana, prosił o jałmużnę. 4 Piotr wraz z Janem, wpatrując się w niego, rzekł: Spójrz na nas. 5 On spojrzał na nich uważnie, spodziewając się otrzymać od nich cośkolwiek. 6 Lecz Piotr rzekł: Srebra ani złota nie mam, lecz co mam, to ci daję: w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź! 7 Ująwszy go za prawą rękę, podniósł go; w tejże chwili jego stopy i kostki nabrały siły. 8 Skoczywszy, stanął i zaczął chodzić; wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i wysławiając Boga. 9 Cały lud widział go chodzącego i wysławiającego Boga. 10 Rozpoznawali w nim tego, który siadywał przy Pięknej Bramie świątyni prosząc o jałmużnę; ogarnęło ich zdumienie i zachwyt nad tym, co się z nim stało.
1 Oddajcie chwałę Panu i wzywajcie Jego imienia; głoście Jego czyny wśród narodów. 2 Śpiewajcie Mu, wysławiajcie Go; rozpowiadajcie o wszystkich Jego cudach. 3 Szczyćcie się Jego świętym imieniem; niech się radują serca szukających Pana. 4 Szukajcie Pana i Jego potęgi, szukajcie Jego oblicza nieustannie. 6 Potomkowie Abrahama, Jego sługi, synowie Jakuba, Jego wybrani. 7 On jest Panem, naszym Bogiem; Jego wyroki są na całej ziemi. 8 Na wieki pamięta o swoim przymierzu, o słowie, które nadał tysiącu pokoleń. 9 O tym, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
13 Tego samego dnia dwaj z nich szli do wioski oddalonej od Jerozolimy o sześćdziesiąt stadiów, zwanej Emaus. 14 Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. 15 A gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. 16 Lecz ich oczy były niejako uwięzione, tak że Go nie poznali. 17 Zapytał ich: O czym to tak rozprawiacie idąc, że jesteście smutni? 18 Jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Czy jesteś jedynym przybyszem w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało? 19 Zapytał ich: Co takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu. 20 Oraz jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. 21 A myśmy się spodziewali, że właśnie On odkupi Izraela. A tu już trzeci dzień, jak się to stało. 22 Co więcej, niektóre z naszych kobiet wprawiły nas w zdumienie; były rano u grobu, 23 A nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy twierdzą, iż On żyje. 24 Poszli także niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety mówiły, ale Jego nie widzieli. 25 Wówczas On rzekł do nich: O głupi, jak nieskorzy jesteście w wierze w to wszystko, co powiedzieli prorocy! 26 Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, aby wejść do swej chwały? 27 I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków, wykładał im to, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. 28 Gdy zbliżyli się do wioski, do której zdążali, On udawał, że idzie dalej. 29 Lecz przymusili Go słowami: Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień już się nachylił. Wszedł więc, aby zostać z nimi. 30 Gdy zasiadł z nimi do stołu, wziął chleb, pobłogosławił, połamał go i dawał im. 31 Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. 32 Mówili zaś jeden do drugiego: Czy serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i wyjaśniał nam Pisma? 33 Powstali więc tej samej godziny i wrócili do Jerozolimy. Tam znaleźli zebranych Jedenastu i innych, którzy byli z nimi, 34 Którzy mówili: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. 35 Oni zaś opowiedzieli o tym, co się wydarzyło w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.