Czytania na dzień 12 kwietnia 2026
Okres Zwykły — UroczystośćRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
Dz 2, 42-47
42 Trwali oni w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. 43 W każdym człowieku budziła się bojaźń, a apostołowie czynili w Jerozolimie wiele dziwów i znaków; wielki zapał ogarnął wszystkich. 44 Wszyscy wierzący przebywali razem i wszystko mieli wspólne. 45 Sprzedawali posiadłości i dobra, rozdzielając je wszystkim, w miarę jak kto potrzebował. 46 Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, łamiąc chleb po domach, przyjmowali posiłek z radością i prostotą serca, 47 Wysławiając Boga i ciesząc się życzliwością całego ludu. Pan zaś codziennie przymnażał liczbę tych, którzy mieli być zbawieni.
2 Niechaj mówi Izrael, że jest dobry, że Jego miłosierdzie trwa na wieki. 3 Niech mówi dom Aarona, że Jego miłosierdzie trwa na wieki. 4 Niech mówią ci, którzy boją się Pana, że Jego miłosierdzie trwa na wieki. 13 Popychano mnie mocno, bym upadł, lecz Pan mnie podtrzymał. 14 Pan jest moją mocą i pieśnią, stał się moim zbawieniem. 15 Głos radości i zbawienia w namiotach sprawiedliwych. 22 Kamień, który odrzucili budujący, stał się kamieniem węgielnym. 23 Stało się to przez Pana i jest cudem w naszych oczach. 24 Oto dzień, który Pan uczynił; radujmy się w nim i weselmy.
Drugie czytanie
1 P 1, 3-9
3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia swego na nowo zrodził nas do żywej nadziei przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, 4 do dziedzictwa niezniszczalnego, nieskalanego i niewiędnącego, które jest dla was zachowane w niebie. 5 Wy, którzy dzięki mocy Bożej jesteście strzeżeni przez wiarę dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym. 6 W nim radujcie się wielce, choć teraz na krótko, gdy trzeba, musicie doznawać różnorodnych utrapień, 7 aby wartość waszej wiary okazała się cenniejsza od złota, które ginie, a jednak w ogniu jest próbowane, i przyniosła wam chwałę, cześć i sławę przy objawieniu się Jezusa Chrystusa. 8 Wy, którzy nie widząc Go, miłujecie Go, wierzycie w Niego, choć Go teraz nie widzicie, a wierząc, cieszycie się radością niewysłowioną i pełną chwały, 9 osiągając cel waszej wiary, którym jest zbawienie dusz.
Ewangelia
J 20, 19-31
19 Wieczorem tego samego dnia, pierwszego dnia tygodnia, gdy drzwi były zamknięte tam, gdzie przebywali uczniowie z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: Pokój wam! 20 A powiedziawszy to, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. 21 Rzekł więc do nich ponownie: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam. 22 Gdy to powiedział, tchnął na nich i rzekł im: Weźmijcie Ducha Świętego. 23 Którym grzechy odpuścicie, są im odpuszczone; którym zatrzymacie, są zatrzymane. 24 Tomasz zaś, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był z nimi, kiedy przyszedł Jezus. 25 Inni uczniowie mówili do niego: Widzieliśmy Pana. Ale on rzekł do nich: Jeśli nie zobaczę na Jego rękach śladów gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę. 26 Po ośmiu dniach uczniowie Jego byli znów wewnątrz, a Tomasz z nimi. Jezus przychodzi, mimo zamkniętych drzwi, stanął pośrodku i rzekł: Pokój wam! 27 Następnie rzekł do Tomasza: Włóż tutaj swój palec i zobacz ręce moje. Podaj tutaj rękę i włóż ją do boku mego, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym. 28 Tomasz odpowiedział Mu: Pan mój i Bóg mój! 29 Jezus mówi do niego: Uwierzyłeś, Tomaszu, ponieważ Mnie ujrzałeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. 30 Wiele innych znaków uczynił Jezus przed swoimi uczniami, które nie zostały spisane w tej księdze. 31 Te zaś zostały spisane, abyście uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.