Wytrwałość w modlitwie gdy niebo milczy

Czytania na
30 maja 2026

Czytania na dzień 30 maja 2026

Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II

Pierwsze czytanie

Jud 17. 20b-25

1 Tak powiedział Jezus, a podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Twój otoczył chwałą Ciebie. 2 Dałeś Mu bowiem władzę nad wszelkim ciałem, aby dał życie wieczne wszystkim, których Mu powierzyłeś. 3 A to jest życie wieczne: aby poznali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Jezusa Chrystusa, którego posłałeś. 4 Ja otoczyłem Ciebie chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi powierzyłeś, abym je wykonał. 5 A teraz Ty, Ojcze, otocz Mnie chwałą u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie, zanim świat powstał. 6 Objawiłem Twoje imię ludziom, których Mi dałeś ze świata. Twoi byli, a Ty Mi ich powierzyłeś, i słowo Twoje zachowali. 7 Teraz poznali, że wszystko, co Mi dałeś, pochodzi od Ciebie. 8 Bo przekazałem im słowa, które Mi powierzyłeś, a oni je przyjęli i poznali w prawdzie, że wyszedłem od Ciebie, i uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał. 9 Za nimi proszę. Nie proszę za światem, ale za tymi, których Mi dałeś, ponieważ są Twoi. 10 Wszystko bowiem, co moje, jest Twoje, a to, co Twoje, jest moje; i w nich doznałem chwały. 11 Już nie jestem na świecie, lecz oni są na świecie, a Ja idę do Ciebie. Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby byli jedno, tak jak i My. 12 Gdy z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu. Tych, których Mi dałeś, ustrzegłem i nikt z nich nie zginął oprócz syna zatracenia, aby wypełniło się Pismo. 13 Teraz jednak idę do Ciebie i mówię to wszystko, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w pełni. 14 Przekazałem im Twoje słowo, a świat ich znienawidził, ponieważ nie są ze świata, tak jak i Ja nie jestem ze świata. 15 Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, lecz byś ich ustrzegł od złego. 16 Nie są oni ze świata, tak jak i Ja nie jestem ze świata. 17 Uświęć ich w prawdzie. Twoje słowo jest prawdą. 18 Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja posłałem ich na świat. 19 Za nich to poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie. 20 Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu uwierzą we Mnie. 21 Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie; aby i oni w Nas stanowili jedno, żeby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. 22 Chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. 23 Ja w nich, a Ty we Mnie, aby byli doskonali w jedności; niech świat pozna, żeś Ty Mnie posłał i żeś ich umiłował, tak jak Mnie umiłowałeś. 24 Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli moją chwałę, którą Mi dałeś, ponieważ umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. 25 Ojcze sprawiedliwy, świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, że Tyś Mnie posłał. 26 Objawiłem im Twoje imię i będę objawiał, aby miłość, którą Mnie umiłowałeś, w nich była, a Ja w nich.
2 Boże, mój Boże, Ciebie szukam od świtu. Dusza moja pragnie Ciebie, ciało moje tęskni za Tobą na wiele sposobów. 3 W ziemi pustej, bezdrożnej i bezwodnej, tak w świątyni stawałem przed Tobą, by ujrzeć Twoją moc i chwałę. 4 Albowiem Twoja łaska jest lepsza niż życie; moje wargi będą Cię wysławiać. 5 Będę Cię błogosławił przez całe życie i w Twoje imię będę wznosił ręce. 6 Dusza moja nasyci się jak szpikiem i tłustością, a usta moje będą Cię chwalić radosnymi wargami.

Ewangelia

Mk 11, 27-33

27 Znowu przybyli do Jerozolimy. Gdy chodził po świątyni, przystąpili do Niego arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi. 28 Pytali Go: Jaką władzą to czynisz? I kto Ci dał tę władzę, żebyś to czynił? 29 Jezus odpowiedział im: „Ja również zadam wam jedno pytanie. Jeśli mi na nie odpowiecie, powiem wam, z jakiego upoważnienia czynię to, co czynię”. 30 „Chrzest Jana — czy pochodził on z nieba, czy od ludzi? Odpowiedzcie Mi”. 31 Zaczęli rozważać między sobą: „Jeśli powiemy: Z nieba, zapyta: Czemu więc nie uwierzyliście mu?”. 32 „A jeśli powiemy: Od ludzi, obawiamy się tłumu”. Wszyscy bowiem uważali Jana za prawdziwego proroka. 33 Odpowiedzieli więc Jezusowi: „Nie wiemy”. Jezus odrzekł: „Zatem i Ja nie powiem wam, z jakiego upoważnienia to czynię”.