1 Po tych wydarzeniach Nabot z Jezreel posiadał winnicę w Jezreel, obok pałacu Achaba, króla Samarii. 2 Achab przemówił do Nabota: Daj mi swoją winnicę, abym urządził z niej ogród warzywny, gdyż leży tuż przy moim domu. Dam ci w zamian lepszą winnicę albo, jeśli wolisz, zapłacę jej wartość w pieniądzach. 3 Nabot odpowiedział: Niech Pan mnie strzeże, bym miał oddać dziedzictwo moich ojców. 4 Achab wrócił do domu zagniewany i rozgoryczony z powodu słów Nabota, który powiedział: Nie oddam ci dziedzictwa moich ojców. Położył się na swoim łożu, odwrócił twarz do ściany i nie chciał jeść chleba. 5 Jezabel, jego żona, weszła do niego i zapytała: Dlaczego twoja dusza jest tak zasmucona i nie jesz chleba? 6 Odpowiedział jej: Rozmawiałem z Nabotem z Jezreel i powiedziałem: Daj mi swoją winnicę za pieniądze albo, jeśli chcesz, dam ci w zamian inną. On jednak odrzekł: Nie oddam ci mojej winnicy. 7 Jezabel, jego żona, powiedziała: Ty rzeczywiście sprawujesz wielką władzę nad królestwem Izraela! Wstań, jedz chleb i bądź dobrej myśli. Ja dam ci winnicę Nabota z Jezreel. 8 Napisała więc listy w imieniu Achaba, opieczętowała je jego pieczęcią i wysłała do starszych oraz dostojników, którzy mieszkali w mieście z Nabotem. 9 W listach napisała: Ogłoście post i posadźcie Nabota na czele ludu. 10 Potem postawcie dwóch mężów, łotrów, przeciwko niemu, niech złożą fałszywe świadectwo: Bluźnił Bogu i królowi! Wyprowadźcie go, ukamienujcie, niech umrze. 11 Mężowie z jego miasta, starsi i dostojnicy, którzy tam mieszkali, uczynili tak, jak nakazała im Jezabel i jak było napisane w listach, które do nich przysłała. 12 Ogłosili post i posadzili Nabota na czele ludu. 13 Przyprowadzili dwóch mężów, łotrów, którzy usiedli przeciwko niemu i złożyli świadectwo przed ludem: Nabot bluźnił Bogu i królowi! Wyprowadzili go więc poza miasto i ukamienowali na śmierć. 14 Posłali do Jezabel wiadomość: Nabot został ukamienowany i nie żyje. 15 Gdy Jezabel usłyszała, że Nabot jest martwy, rzekła do Achaba: Wstań i przejmij winnicę Nabota z Jezreel, który nie chciał ci jej sprzedać, bo Nabot nie żyje. 16 Gdy Achab usłyszał, że Nabot nie żyje, wstał i zszedł do winnicy Nabota, by objąć ją w posiadanie.