1 W dziewiątym roku jego panowania, dziesiątego dnia dziesiątego miesiąca, Nabuchodonozor, król Babilonu, wraz z całym swoim wojskiem przybył pod Jerozolimę. Otoczyli ją i usypali wokół niej wały oblężnicze. 2 Miasto pozostawało w oblężeniu aż do jedenastego roku panowania króla Sedecjasza. 3 Dziewiątego dnia miesiąca w mieście zapanował wielki głód i zabrakło chleba dla ludu. 4 Gdy zrobiono wyłom w murach miasta, wszyscy żołnierze uciekli nocą przez bramę między dwoma murami, obok ogrodu królewskiego – podczas gdy Chaldejczycy otaczali miasto – i król uciekł drogą prowadzącą ku stepom. 5 Wojska chaldejskie ruszyły w pościg za królem i dopadły go na stepach Jerycha, a wszyscy wojownicy, którzy z nim byli, rozproszyli się, opuszczając go. 6 Pojmali króla i zaprowadzili go do króla Babilonu do Ribli, gdzie wydano na niego wyrok. 7 Na jego oczach zabito synów Sedecjasza, jego samego zaś oślepiono, zakuto w kajdany i wywieziono do Babilonu. 8 W piątym miesiącu, siódmego dnia miesiąca – co przypadało na dziewiętnasty rok panowania króla Babilonu – Nabuzardan, dowódca straży przybocznej, sługa króla Babilonu, wkroczył do Jerozolimy. 9 Spalił dom Pana, dom królewski oraz wszystkie domy w Jerozolimie; każdy ważniejszy budynek strawił ogniem. 10 Całe wojsko chaldejskie, które było z dowódcą, zburzyło mury Jerozolimy wokół. 11 Nabuzardan, dowódca straży, uprowadził resztę ludu, która pozostała w mieście, oraz zbiegów, którzy dobrowolnie przeszli na stronę króla Babilonu, wraz z resztą pospólstwa. 12 Z najuboższej ludności kraju pozostawił jednak niektórych jako winogrodników i rolników.