1 Wtedy Job odpowiedział tymi słowy: 2 Zaprawdę wiem, że tak jest; i że człowiek nie może być usprawiedliwiony przed Bogiem. 3 Jeśli zechce się z Nim spierać, nie odpowie Mu na jeden z tysiąca argumentów. 4 On jest mądry sercem i potężny w swej sile; któż Mu się sprzeciwił i zaznał pokoju? 5 On przenosi góry, a ci, których w swym gniewie obala, nawet o tym nie wiedzą. 6 On porusza ziemię z jej posad, a jej filary drżą w posadach. 7 On wydaje rozkaz słońcu, a ono nie wschodzi; On zamyka gwiazdy jakby pod pieczęcią. 8 On sam rozpościera niebiosa i kroczy po morskich falach. 9 On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Hyady i zakamarki południa. 10 On czyni rzeczy wielkie i niezgłębione, cuda, których nie ma liczby. 11 Jeśli przyjdzie do mnie, nie ujrzę Go; jeśli odejdzie, nie zrozumiem. 12 Jeśli nagle zechce sądzić, któż Mu odpowie? Kto zapyta: Dlaczego tak czynisz? 14 Czymże więc jestem, bym miał Mu odpowiadać i toczyć z Nim spory? 15 Ja, który choćbym miał rację, nie odpowiadałbym, lecz błagałbym mojego Sędziego. 16 I gdyby wysłuchał mego wołania, nie uwierzyłbym, że usłyszał mój głos.