Czytanie: 1 Księga Królewska 18, 20-39

20 Achab posłał do wszystkich synów Izraela i zgromadził proroków na górze Karmel. 21 Eliasz przystąpił do całego ludu i rzekł: „Jak długo będziecie chwiać się na dwie strony? Jeśli Pan jest Bogiem, idźcie za Nim; jeśli zaś Baal, to idźcie za nim”. Lud nie odpowiedział mu ani słowa. 22 Eliasz rzekł do ludu: „Ja sam pozostałem jako prorok Pana, podczas gdy proroków Baala jest czterystu pięćdziesięciu”. 23 Dajcie nam dwa cielce. Niech wybiorą sobie jednego, rozrąbią go i położą na drwach, lecz ognia niech nie podkładają. Ja przygotuję drugiego cielca i położę na drwach, lecz ognia nie podłożę. 24 Wzywajcie imienia waszych bogów, a ja będę wzywał imienia Pana; Bóg, który odpowie ogniem, niech będzie Bogiem. Cały lud odpowiedział: „Dobra propozycja”. 25 Wtedy Eliasz rzekł do proroków Baala: „Wybierzcie sobie jednego cielca i przygotujcie go pierwsi, gdyż was jest więcej; wzywajcie imienia waszych bogów, lecz ognia nie podkładajcie”. 26 Wzięli cielca, którego im dał, przygotowali go i wzywali imienia Baala od rana aż do południa, wołając: „Baalu, odpowiedz nam!” Lecz nie było głosu ani odpowiedzi. Tańczyli wokół ołtarza, który zbudowali. 27 Gdy nastało południe, Eliasz drwił z nich, mówiąc: „Wołajcie głośniej, bo on jest bogiem; być może rozmyśla albo jest zajęty, albo jest w podróży; być może śpi i trzeba go obudzić”. 28 Wołali więc głośno i kaleczyli się według swego zwyczaju mieczami i włóczniami, aż spłynęli krwią. 29 Gdy minęło południe, prorokowali oni aż do pory składania ofiary, lecz nie było głosu, nikt nie odpowiadał ani nie zwracał na nich uwagi. 30 Wtedy Eliasz rzekł do całego ludu: „Zbliżcie się do mnie”. Gdy lud się zbliżył, naprawił zburzony ołtarz Pana. 31 Wziął dwanaście kamieni, według liczby pokoleń synów Jakuba, do którego Pan skierował słowo: „Izrael będzie twoim imieniem”. 32 Zbudował z tych kamieni ołtarz w imieniu Pana i wykopał wokół niego rów na ziarno, o szerokości dwóch bruzd. 33 Ułożył drwa, rozrąbał cielca i położył go na drwach. 34 Następnie rzekł: „Napełnijcie cztery dzbany wodą i polejcie ofiarę całopalną oraz drwa”. Potem rzekł: „Zróbcie to samo drugi raz”. Gdy to uczynili, rzekł: „Zróbcie to trzeci raz”. Uczynili tak trzeci raz. 35 Woda spłynęła wokół ołtarza, a rów napełnił się wodą. 36 Gdy nadeszła pora złożenia ofiary całopalnej, prorok Eliasz zbliżył się i rzekł: „Panie, Boże Abrahama, Izaaka i Izraela, niech się stanie dzisiaj wiadome, że Ty jesteś Bogiem w Izraelu, a ja Twoim sługą i że wszystko to uczyniłem na Twoje słowo”. 37 Wysłuchaj mnie, Panie, wysłuchaj mnie, niech ten lud pozna, że Ty, Panie, jesteś Bogiem i że Ty odwracasz ich serca z powrotem”. 38 Wtedy spadł ogień Pana i strawił ofiarę całopalną, drwa, kamienie i proch, a wodę w rowie wychłeptał. 39 Widząc to, cały lud upadł na twarz i zawołał: „Pan jest Bogiem! Pan jest Bogiem!”