Czytanie: 1 Księga Królewska 8, 22-23, 27-30

22 Wtedy Salomon stanął przed ołtarzem Pana wobec całego zgromadzenia Izraela i wyciągnął swoje dłonie ku niebiosom, 23 i rzekł: „Panie, Boże Izraela! Nie ma Boga podobnego Tobie ani na niebie w górze, ani na ziemi w dole. Ty dochowujesz przymierza i okazujesz miłosierdzie swoim sługom, którzy kroczą przed Tobą z całego serca swego. 27 Czyż można sądzić, że Bóg rzeczywiście zamieszka na ziemi? Skoro niebiosa, a nawet niebiosa niebios, nie mogą Cię ogarnąć, o ileż mniej ten dom, który zbudowałem! 28 Wejrzyj jednak na modlitwę swojego sługi i na jego błaganie, Panie, mój Boże; wysłuchaj wołania i modlitwy, którą Twój sługa zanosi przed Tobą w dniu dzisiejszym. 29 Niech Twoje oczy będą zwrócone na ten dom we dnie i w nocy, na dom, o którym powiedziałeś: „Imię Moje będzie tam”; niech Twoje uszy będą otwarte na modlitwę, którą Twój sługa zanosi w tym miejscu do Ciebie. 30 Wysłuchaj błagania swojego sługi i swojego ludu Izraela, gdy będą modlić się w tym miejscu. Ty wysłuchaj ich w miejscu swojego przebywania, na niebiosach, a gdy wysłuchasz, okaż im miłosierdzie.