Czytanie: 2 Księga Królewska 17, 5-8, 13-15, 18
5 Następnie król Asyrii najechał cały kraj, dotarł do Samarii i oblegał ją przez trzy lata. 6 W dziewiątym roku panowania Ozeasza król Asyrii zdobył Samarię, przesiedlił Izraelitów do Asyrii i osadził ich w Chalach, nad rzeką Chabor, w miastach Medów. 7 Stało się tak dlatego, że synowie Izraela zgrzeszyli przeciwko Panu, swojemu Bogu, który wyprowadził ich z ziemi egipskiej, spod władzy faraona, króla Egiptu, i zaczęli czcić innych bogów. 8 Wzorowali się na obyczajach narodów, które Pan wypędził przed synami Izraela, oraz na postępowaniu królów Izraela, którzy czynili podobnie. 13 Pan napominał Izraela i Judę przez wszystkich swoich proroków i jasnowidzów, mówiąc: Nawróćcie się ze swoich złych dróg i przestrzegajcie moich przykazań i praw, zgodnie z całym Prawem, które nadałem waszym przodkom i które przekazałem wam przez moich sług, proroków. 14 Lecz oni nie słuchali, lecz usztywnili karki, podobnie jak ich przodkowie, którzy nie ufali Panu, swemu Bogu. 15 Odrzucili Jego nakazy i przymierze, które zawarł z ich przodkami, oraz ostrzeżenia, którymi ich napominał. Chodzili za marnościami, sami stając się marnościami, i naśladowali otaczające ich narody, mimo że Pan zakazał im czynić tak, jak one. 18 Pan rozgniewał się wielce na Izraela i odrzucił go sprzed swego oblicza. Pozostało tylko pokolenie Judy.
