Czytanie: 2 Księga Samuela 1, 1-4, 11-12, 19, 23-27

1 Po śmierci Saula Dawid powrócił po zwycięstwie nad Amalekitami i pozostał przez dwa dni w Siklag. 2 Trzeciego dnia przybył człowiek z obozu Saula, z rozdartymi szatami i głową posypaną prochem. Gdy zbliżył się do Dawida, upadł przed nim na twarz i oddał mu pokłon. 3 Dawid zapytał go: Skąd przybywasz? On odpowiedział: Uciekłem z obozu Izraela. 4 Dawid rzekł do niego: Co się stało? Powiedz mi. On odrzekł: Lud uciekł z pola bitwy, wielu poległo, a także Saul i jego syn Jonatan nie żyją. 11 Wtedy Dawid chwycił swoje szaty i rozdarł je, a uczynili tak samo wszyscy ludzie, którzy byli z nim. 12 Płakali, narzekali i pościli aż do wieczora za Saulem, za jego synem Jonatanem, za ludem Pana i za domem Izraela, gdyż padli od miecza. 19 Najdzielniejsi z Izraela padli na twoich górach; jakże to bohaterowie upadli! 23 Saul i Jonatan – ukochani i mili w swoim życiu, nawet w śmierci nie zostali rozdzieleni. Byli szybsi od orłów, silniejsi od lwów. 24 Córki Izraela, płaczcie nad Saulem, który ubierał was w szkarłat i otaczał przepychem, który zdobił wasze stroje złotem. 25 Jakże bohaterowie padli w bitwie? Jonatan zabity na twoich wyżynach? 26 Boleję nad tobą, mój bracie Jonatanie, byłeś mi niezwykle drogi. Twoja miłość była dla mnie bardziej cudowna niż miłość kobiet. Jak matka kocha swojego jedynaka, tak ja kochałem ciebie. 27 Jakże bohaterowie upadli i przepadły wojenne narzędzia!