Czytanie: Apokalipsa św. Jana 20, 1-4, 11-15; 21, 1-2

1 Ujrzałem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz od otchłani i wielki łańcuch w dłoni. 2 Pojmał smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. 3 Wtrącił go do otchłani, zamknął ją i opieczętował nad nim, aby nie zwodził już narodów, aż wypełni się tysiąc lat. Potem musi być uwolniony na krótki czas. 4 Ujrzałem trony, na których zasiedli, i dano im władzę sądzenia. Zobaczyłem też dusze ściętych dla świadectwa Jezusa i dla słowa Bożego, tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej obrazowi i nie przyjęli znamienia na czoło ani na rękę. Ożyli oni i królowali z Chrystusem tysiąc lat. 11 Ujrzałem wielki biały tron i Tego, który na nim zasiada, przed którego obliczem uciekła ziemia i niebo, i miejsca dla nich nie znaleziono. 12 Ujrzałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem. Otwarto księgi, otwarto też inną księgę, która jest księgą życia. Sądzono umarłych z tego, co zapisano w księgach, według ich uczynków. 13 Morze wydało umarłych, którzy w nim byli, a Śmierć i Otchłań wydały swoich umarłych. Każdy został osądzony według swoich uczynków. 14 Śmierć i Otchłań wrzucono do jeziora ognia. To jest druga śmierć. 15 I każdy, którego nie znaleziono zapisanego w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia. 1 Ujrzałem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze bowiem niebo i pierwsza ziemia przeminęły, a morza już nie ma. 2 Ja, Jan, ujrzałem miasto święte, Jeruzalem nowe, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak oblubienica przystrojona dla swego męża.