Czytanie: Apokalipsa św. Jana 4

1 Potem spojrzałem i oto drzwi otwarte w niebie, a pierwszy głos, który słyszałem jakby dźwięk trąby mówiącej do mnie, rzekł: Wstąp tutaj, a ukażę ci to, co ma się stać potem. 2 I natychmiast popadłem w zachwycenie. I oto tron stał w niebie, a na tronie Ktoś zasiadał. 3 A Zasiadający był z wyglądu podobny do kamienia jaspisu i sardu. A wokół tronu była tęcza, z wyglądu podobna do szmaragdu. 4 Wokół tronu znajdowały się dwadzieścia cztery trony, a na tronach dwudziestu czterech starców siedzących, odzianych w białe szaty. A na ich głowach były złote korony. 5 Z tronu wychodziły błyskawice, głosy i gromy. Przed tronem płonęło siedem lamp, które są siedmioma Duchami Boga. 6 Przed tronem rozciągało się coś na kształt szklanego morza, podobnego do kryształu; a w środku tronu i wokół tronu cztery istoty żyjące, pełne oczu z przodu i z tyłu. 7 Pierwsza istota żyjąca była podobna do lwa, druga istota żyjąca do cielca, trzecia istota żyjąca miała twarz jakby człowieka, a czwarta istota żyjąca była podobna do lecącego orła. 8 Cztery istoty żyjące miały każda po sześć skrzydeł, a wewnątrz i na zewnątrz były pełne oczu. I bez odpoczynku dniem i nocą mówiły: Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Wszechmogący, który był, który jest i który przychodzi. 9 A gdy owe istoty żyjące oddawały chwałę, cześć i błogosławieństwo Zasiadającemu na tronie, który żyje na wieki wieków, 10 dwudziestu czterech starców upadało przed Zasiadającym na tronie i wielbiło Żyjącego na wieki wieków, składając swoje korony przed tronem i mówiąc: 11 Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, przyjąć chwałę, cześć i moc, gdyż Ty stworzyłeś wszystko i z Twojej woli zostało stworzone, i istnieje.