Czytanie: Dzieje Apostolskie 13, 13-25

13 Paweł wraz z towarzyszami odpłynął z Pafos i przybył do Perge w Pamfilii. Jan natomiast opuścił ich i wrócił do Jerozolimy. 14 Oni zaś, przechodząc przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej. W szabat weszli do synagogi i zasiedli. 15 Po odczytaniu Prawa i Proroków, przełożeni synagogi posłali do nich z przesłaniem: Bracia, jeśli macie do ludu słowo zachęty, mówcie. 16 Wtedy Paweł powstał, dał ręką znak do zachowania ciszy i rzekł: Mężowie izraelscy i wy, którzy boicie się Boga, słuchajcie! 17 Bóg ludu Izraela wybrał naszych ojców i wywyższył ten lud, gdy przebywali jako obcy w ziemi egipskiej, a następnie wyprowadził ich stamtąd potężną ręką. 18 Przez czterdzieści lat znosił ich sposób postępowania na pustyni. 19 Zniszczywszy siedem narodów w ziemi Kanaan, rozdzielił im ich ziemię jako dziedzictwo. 20 Trwało to mniej więcej czterysta pięćdziesiąt lat. Potem dał im sędziów, aż do czasów proroka Samuela. 21 Następnie zażądali króla, a Bóg dał im na czterdzieści lat Saula, syna Kisza, z pokolenia Beniamina. 22 Gdy go usunął, wzbudził im Dawida jako króla, o którym dał świadectwo tymi słowy: Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka według serca mego, który wypełni wszystkie moje zamiary. 23 Z jego potomstwa Bóg, zgodnie ze swoją obietnicą, wyprowadził Izraelowi Zbawiciela – Jezusa. 24 Jan, przed Jego przyjściem, głosił całemu ludowi Izraela chrzest nawrócenia. 25 A gdy Jan dopełniał swego posłannictwa, mówił: Nie jestem tym, za kogo mnie uważacie; oto idzie po mnie Ten, któremu nie jestem godzien rozwiązać sandałów u nóg.