Czytanie: Dzieje Apostolskie 17, 15, 22-34; 18, 1

15 Ci, którzy prowadzili Pawła, zaprowadzili go aż do Aten, po czym wrócili, otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby jak najszybciej do niego dołączyli. 22 Paweł, stanąwszy w środku Areopagu, rzekł: Mężowie ateńscy, widzę, że pod każdym względem jesteście bardzo religijni. 23 Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości, znalazłem ołtarz z napisem: Nieznanemu Bogu. Tego więc, którego czcicie nie znając, ja wam głoszę. 24 Bóg, który stworzył świat i wszystko, co na nim istnieje, ten, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką. 25 Nie służy Mu się rękami ludzkimi, jak gdyby czegoś potrzebował, skoro sam daje wszystkim życie, tchnienie i wszystko inne. 26 On z jednego człowieka wyprowadził cały rodzaj ludzki, aby zamieszkiwał całą powierzchnię ziemi, określając wyznaczone czasy i granice ich siedzib, 27 by szukali Boga, czy nie znajdą Go niejako po omacku, choć przecież nie jest On daleko od nikogo z nas. 28 W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak to nawet powiedzieli niektórzy z waszych poetów: Jesteśmy bowiem także Jego potomstwem. 29 Będąc więc potomstwem Boga, nie powinniśmy sądzić, że Bóstwo jest podobne do złota, srebra czy kamienia, wyrytego sztuką i pomysłem człowieka. 30 Bóg wprawdzie puszczał płazem czasy tej nieświadomości, teraz jednak wzywa wszędzie wszystkich ludzi do nawrócenia. 31 Wyznaczył bowiem dzień, w którym będzie sprawiedliwie sądził świat przez człowieka, którego do tego przeznaczył, potwierdzając to wszystkim przez wskrzeszenie Go z martwych. 32 Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni szydzili, inni zaś mówili: Będziemy cię słuchać w tej sprawie innym razem. 33 W ten sposób Paweł wyszedł spośród nich. 34 Niektórzy jednak przyłączyli się do niego i uwierzyli, wśród nich Dionizy Areopagita, kobieta imieniem Damaris oraz inni z nimi. 1 Po tych wydarzeniach, opuściwszy Ateny, przybył do Koryntu.