Czytanie: Dzieje Apostolskie 5, 34-42

34 Lecz pewien faryzeusz w Sanhedrynie, imieniem Gamaliel, uczony w Prawie, cieszący się wielkim szacunkiem u całego ludu, polecił wyprowadzić na chwilę mężów z sali. 35 I rzekł do nich: Mężowie izraelscy, rozważcie dobrze, co macie uczynić z tymi ludźmi. 36 Bo przed tymi dniami powstał Teudas, podając się za kogoś wielkiego, a przyłączyło się do niego około czterystu ludzi. Został zabity, a wszyscy, którzy mu wierzyli, zostali rozproszeni i unicestwieni. 37 Po nim powstał Judasz Galilejczyk w czasie spisu ludności i pociągnął za sobą ludzi. On również zginął, a wszyscy, którzy go poparli, zostali rozpędzeni. 38 Dlatego teraz wam mówię: Zostawcie tych ludzi w spokoju. Jeśli bowiem ten zamiar lub to dzieło pochodzi od ludzi, rozpadnie się, 39 lecz jeśli z Boga pochodzi, nie zdołacie ich zniszczyć, byście nie zostali znalezieni jako walczący przeciw Bogu. Przyznali mu rację. 40 Wezwawszy apostołów, wychłostali ich i zabronili im przemawiać w imię Jezusa, po czym wypuścili ich. 41 Oni zaś odchodzili sprzed oblicza Sanhedrynu, radując się, że stali się godni cierpieć zniewagę dla imienia Jezusa. 42 I nie ustawali w codziennym nauczaniu i głoszeniu Jezusa Chrystusa w świątyni i po domach.