Czytanie: Dzieje Apostolskie 6

1 W owych dniach, gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, ponieważ ich wdowy były zaniedbywane w codziennym rozdawaniu jałmużny. 2 Wtedy Dwunastu zwołało zebranie wszystkich uczniów i rzekło: Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. 3 Wybierzcie zatem, bracia, spośród siebie siedmiu mężów cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha Świętego i mądrości, którym zlecimy to zadanie. 4 My zaś oddamy się modlitwie i posłudze słowa. 5 Propozycja ta spodobała się wszystkim. Wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, oraz Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. 6 Przedstawili ich apostołom, a oni po modlitwie włożyli na nich ręce. 7 Słowo Boże szerzyło się, liczba uczniów w Jerozolimie bardzo wzrastała, a także wielu kapłanów posłusznych było wierze. 8 Szczepan zaś, pełen łaski i mocy, czynił wielkie cuda i znaki wśród ludu. 9 Wtedy wystąpili niektórzy z tak zwanej synagogi Libertynów, Cyrenejczyków i Aleksandryjczyków, oraz z Cylicji i Azji, i rozprawiali ze Szczepanem. 10 Nie byli jednak w stanie oprzeć się mądrości i Duchowi, z którego pomocą przemawiał. 11 Wówczas podsunęli ludzi, którzy mówili: Słyszeliśmy, jak wypowiadał bluźniercze słowa przeciwko Mojżeszowi i przeciwko Bogu. 12 Podburzyli lud, starszych i uczonych w Piśmie. Nadbiegli, pochwycili go i przyprowadzili przed Sanhedryn. 13 Wystawili fałszywych świadków, którzy zeznawali: Ten człowiek nie przestaje mówić przeciwko miejscu świętemu i Prawu. 14 Słyszeliśmy bowiem, jak mówił, że Jezus z Nazaretu zburzy to miejsce i zmieni obyczaje, które przekazał nam Mojżesz. 15 Wszyscy, którzy zasiadali w Sanhedrynie, patrząc na niego, widzieli jego oblicze niby oblicze anioła.