Czytanie: Księga Ezechiela 37, 1-14

1 Ręka Pana spoczęła na mnie, wyprowadziła mnie w duchu Pana i postawiła pośrodku doliny, która była pełna kości. 2 Poprowadził mnie dokoła nich, a było ich bardzo wiele na powierzchni doliny i były one zupełnie wyschnięte. 3 Zapytał mnie: Synu człowieczy, czy te kości mogą ożyć? Odpowiedziałem: Panie Boże, Ty wiesz. 4 Wtedy rzekł do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i powiedz im: Suche kości, słuchajcie słowa Pana! 5 Tak mówi Pan Bóg do tych kości: Oto Ja wpuszczę w was ducha i ożyjecie. 6 Oblekę was w ścięgna, sprawię, że urośnie na was ciało, pokryję was skórą, dam wam ducha, abyście ożyli; wtedy poznacie, że Ja jestem Pan. 7 Prorokowałem więc, jak mi nakazano; gdy prorokowałem, powstał szum i wielki ruch, a kości zaczęły się zbliżać, kość do kości. 8 Spojrzałem, a oto pojawiły się na nich ścięgna i mięśnie, a skóra pokryła je z wierzchu; lecz ducha w nich nie było. 9 Wtedy rzekł do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, synu człowieczy, i powiedz do ducha: Tak mówi Pan Bóg: Przyjdź, duchu, z czterech stron świata i powiej na tych zabitych, aby ożyli. 10 Prorokowałem, jak mi nakazał; wtedy duch wstąpił w nich i ożyli; stanęli na swoich nogach, jako ogromne wojsko. 11 Wtedy rzekł do mnie: Synu człowieczy, te kości to cały dom Izraela. Oto mówią: Wyschły nasze kości, zginęła nasza nadzieja, zostaliśmy zgładzeni. 12 Dlatego prorokuj i powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto otworzę wasze groby, wyprowadzę was z waszych grobów, ludu mój, i sprowadzę was do ziemi Izraela. 13 Poznacie, że Ja jestem Pan, gdy otworzę wasze groby i wyprowadzę was z nich, ludu mój. 14 Włożę w was mojego ducha i ożyjecie; osadzę was w waszym kraju i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i uczyniłem – mówi Pan Bóg.