Czytanie: Księga Hioba 1, 6-22

6 Pewnego dnia, gdy synowie Boży stawili się przed obliczem Pana, także szatan przybył wśród nich. 7 Pan zapytał go: „Skąd przychodzisz?”. Szatan odpowiedział: „Przemierzyłem ziemię i obszedłem ją całą”. 8 Pan rzekł do niego: „Czy zwróciłeś uwagę na mojego sługę, Hioba? Nie ma na ziemi drugiego tak nienagannego i prawego człowieka, który boi się Boga i stroni od zła”. 9 Szatan odpowiedział Panu: „Czy Hiob boi się Boga bezinteresownie?”, 10 „Czyż nie otoczyłeś go opieką, jego domu i wszystkiego, co posiada? Pobłogosławiłeś dziełom jego rąk, a jego dobytek rozrósł się po całej ziemi”. 11 „Wyciągnij jednak rękę i dotknij wszystkiego, co ma, a zobaczysz, że będzie Ci złorzeczył prosto w twarz”. 12 Wtedy Pan rzekł do szatana: „Oto wszystko, co ma, jest w twojej mocy; tylko na niego samego nie wyciągaj ręki”. I szatan odszedł sprzed oblicza Pana. 13 Pewnego dnia, gdy synowie i córki jedli i pili wino w domu swojego najstarszego brata, 14 przyszedł posłaniec do Hioba i rzekł: „Woły orały, a osły pasły się obok nich, 15 a Sabejczycy napadli, zabrali wszystko i wybili sługi mieczem; tylko ja jeden uszedłem, by ci o tym powiedzieć”. 16 Gdy jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: „Ogień Boży spadł z nieba, uderzył w owce i sługi, i pochłonął je; tylko ja jeden uszedłem, by ci o tym powiedzieć”. 17 Gdy on jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: „Chaldejczycy utworzyli trzy oddziały, napadli na wielbłądy, zabrali je, a sługi wybili mieczem; tylko ja jeden uszedłem, by ci o tym powiedzieć”. 18 Gdy jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: „Twoi synowie i córki jedli i pili wino w domu najstarszego brata, 19 a oto gwałtowny wicher nadciągnął z pustyni, uderzył w cztery węgły domu, który runął na twoje dzieci, i zginęły; tylko ja jeden uszedłem, by ci o tym powiedzieć”. 20 Wtedy Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, padł na ziemię i oddał pokłon, 21 mówiąc: „Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Pan dał i Pan zabrał: niech będzie błogosławione imię Pana – jak Panu się podobało, tak się stało”. 22 We wszystkim tym Hiob nie zgrzeszył ustami ani nie wypowiedział słowa zniewagi przeciw Bogu.