Czytanie: Księga Hioba 42, 1-3, 5-6, 12-16

1 Wtedy Hiob odpowiedział Panu i rzekł: 2 Wiem, że wszystko możesz i żaden zamiar nie jest dla Ciebie niewykonalny. 3 Kto to jest, co przesłania radę bez poznania? Dlatego mówiłem niebacznie o rzeczach zbyt wielkich dla mnie, których nie rozumiałem. 5 Dotąd słyszałem o Tobie tylko z opowiadań, lecz teraz oko moje Cię ujrzało. 6 Dlatego odwołuję wszystko i pokutuję w prochu i popiele. 12 Pan błogosławił ostatnim latom życia Hioba bardziej niż początkowym. Miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc zaprzęgów wołów i tysiąc oślic. 13 Miał siedmiu synów i trzy córki. 14 Pierwszą nazwał Dzień, drugą Kasja, a trzecią Róg Antymonu. 15 Nie było w całej ziemi kobiet tak pięknych jak córki Hioba; ojciec ich nadał im dziedzictwo między ich braćmi. 16 Potem Hiob żył jeszcze sto czterdzieści lat, widział swoje dzieci i wnuki aż do czwartego pokolenia i zmarł jako starzec, syty dni.