Czytanie: Iz 42, 1-4. 6-7

Iz 42, 1-7 – Sługa Pański, który przynosi prawo narodom

To mówi Pan: „Oto mój sługa, którego podtrzymuję, mój wybrany, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na nim spoczął; on przyniesie narodom prawo. Nie będzie wołał ani nie podniesie głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej ani nie zgasi knotka o nikłym płomyku. On niezachwianie przyniesie prawo. Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali prawo na ziemi, a jego pouczenia wyczekują wyspy. Ja, Pan, powołałem cię w sprawiedliwości i ująłem cię za rękę; strzegłem cię i ustanowiłem cię przymierzem dla ludu, światłością dla narodów, abyś otworzył oczy niewidomym, ażebyś z zamknięcia wypuścił jeńców, z więzienia tych, co mieszkają w ciemności”.