Czytanie: Księga Izajasza 49, 1-6

1 Słuchajcie Mnie, wyspy, i uważajcie, narody dalekie. Pan powołał Mnie od łona matki, od wnętrzności mojej rodzicielki wspomniał moje imię. 2 Uczynił usta moje jak miecz ostry, w cieniu swej ręki Mnie ukrył; uczynił Mnie strzałą wybraną, w swoim kołczanie Mnie schował. 3 I powiedział do Mnie: Jesteś moim sługą, Izraelu, w tobie się uwielbię. 4 A Ja rzekłem: Na próżno się trudziłem, nadaremnie i na marność zużyłem moją siłę; wszakże moje prawo jest u Pana, a moja zapłata u Boga mojego. 5 A teraz mówi Pan, który ukształtował Mnie od łona na swego sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba, by Izrael nie był rozproszony; dostąpiłem czci w oczach Pana, a Bóg mój stał się moją mocą. 6 I rzekł: To za mało, że jesteś moim sługą, by podźwignąć pokolenia Jakuba i nawrócić ocalałych z Izraela; ustanowiłem cię światłością dla pogan, abyś był zbawieniem moim aż po krańce ziemi.