Czytanie: Księga Izajasza 58, 9-14

9 Wtedy zawołasz, a Pan odpowie; będziesz wołał, a On powie: „Oto Ja”. Jeśli usuniesz spośród siebie jarzmo, przestaniesz wyciągać palec i mówić niegodziwie, 10 jeśli otworzysz swe serce dla głodnego i nasycisz duszę strapioną, wtedy twoje światło wzejdzie w ciemnościach, a twój mrok stanie się południem. 11 Pan będzie cię zawsze prowadził, nasyci duszę twoją w czasie suszy i wzmocni twoje kości; będziesz jak ogród nawodniony i jak źródło wody, którego wody nigdy nie wysychają. 12 Twoi ludzie odbudują prastare ruiny, wzniesiesz fundamenty minionych pokoleń; nazwą cię naprawiaczem wyłomów i odnowicielem ścieżek dla zamieszkania. 13 Jeśli powstrzymasz swoją nogę od znieważania szabatu, by nie załatwiać swoich spraw w mój święty dzień, jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana pełnym chwały, jeśli uczcisz go, nie chodząc własnymi drogami, nie załatwiając swoich spraw i nie prowadząc próżnych rozmów, 14 wtedy będziesz znajdował radość w Panu, a Ja wyniosę cię ponad wyżyny ziemi i nakarmię cię dziedzictwem Jakuba, twojego ojca; albowiem usta Pana tak powiedziały.