Czytanie: Księga Izajasza 7

1 Za dni Achaza, syna Jotama, syna Ozjasza, króla Judy, Rasin, król Aramu, oraz Pekach, syn Remaliasza, król Izraela, wyruszyli przeciw Jerozolimie, by z nią walczyć, lecz nie zdołali jej zdobyć. 2 Doniesiono domowi Dawidowemu: Aram sprzymierzył się z Efraimem. Wtedy zadrżało serce króla i serce jego ludu, jak drzewa w lesie drżą od wiatru. 3 Pan zaś rzekł do Izajasza: Wyjdź na spotkanie Achaza, ty i twój syn Szear-Jaszub, na koniec wodociągu górnej sadzawki, przy drodze na pole folusznika. 4 I powiedz mu: Bądź spokojny, nie lękaj się, niech nie trwoży się twoje serce z powodu tych dwóch tlących się niedopałków, z powodu gniewu Rasina i króla Aramu oraz syna Remaliasza. 5 Ponieważ Aram knuje przeciw tobie zło, a Efraim i syn Remaliasza mówią: 6 Wyruszmy przeciw Judzie, zastraszmy go, podbijmy dla siebie i osadźmy w nim królem syna Tabeela. 7 Tak mówi Pan Bóg: To się nie ostoi i nie dojdzie do skutku. 8 Głową Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku – Rasin; w ciągu sześćdziesięciu pięciu lat Efraim przestanie być ludem. 9 Głową Efraima jest Samaria, a głową Samarii – syn Remaliasza. Jeśli nie będziecie wierzyć, nie wytrwacie. 10 Pan przemówił ponownie do Achaza tymi słowami: 11 Proś dla siebie o znak od Pana, Boga twego: niech to będzie znak w głębinach Otchłani albo wysoko w niebiosach. 12 Achaz odpowiedział: Nie będę prosił i nie będę wystawiał Pana na próbę. 13 Wtedy prorok rzekł: Słuchajcie teraz, domu Dawidowy: Czyż mało wam nużyć ludzi, że chcecie nużyć także mojego Boga? 14 Dlatego sam Pan da wam znak: Oto Panna pocznie i porodzi syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel. 15 Będzie On jadł śmietankę i miód, dopóki nie nauczy się odrzucać zła, a wybierać dobro. 16 Zanim bowiem dziecko pozna, jak odrzucić zło, a wybierać dobro, ziemia, której dwóch królów tak się lękasz, zostanie opuszczona. 17 Pan ześle na ciebie, na twój lud i na dom twojego ojca dni, jakich nie było od czasu, gdy Efraim odłączył się od Judy, przez króla Asyrii. 18 W owym dniu Pan zagwiżdże na muchę, która jest na krańcach rzek Egiptu, i na pszczołę, która jest w ziemi asyryjskiej. 19 Przylecą one i spoczną wszystkie w głębokich dolinach, w rozpadlinach skalnych, na wszystkich krzaczastych miejscach i na wszystkich łąkach. 20 W owym dniu Pan ogoli brzytwą wynajętą zza Rzeki – przez króla Asyrii – głowę, owłosienie nóg oraz całą brodę. 21 W owym dniu każdy człowiek będzie chował młodą krowę i dwie owce. 22 Dzięki obfitości mleka będzie jadł śmietankę; śmietankę i miód będzie jadł każdy, kto pozostanie w kraju. 23 W owym dniu każde miejsce, gdzie było tysiąc winorośli wartych tysiąc srebrników, stanie się ostem i cierniem. 24 Będą tam wchodzić z łukami i strzałami, bo cały kraj porośnie cierniem i ostem. 25 A na wszystkich wzgórzach, które uprawiano motykami, nie lękaj się cierni i ostu, gdyż będą one pastwiskiem dla wołów i miejscem deptania dla drobnego bydła.

(1) Komentarze do Księga Izajasza 7

Podziel się wiarą!

Twoje przemyślenia mogą pomóc innym.

Dodaj interpretację

Dodaj intencję lub pomódl się z nami

Twoja modlitwa może pomóc innym.

Dodaj Intencje za darmo