Czytanie: Ewangelia według Jana 10
1 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto nie wchodzi przez bramę do owczarni, lecz wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. 2 Kto wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. 3 Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; on woła swoje owce po imieniu i wyprowadza je. 4 A kiedy wyprowadzi wszystkie swoje owce, staje na ich czele, a one idą za nim, bo znają jego głos. 5 Za obcym natomiast nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych. 6 Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie zrozumieli tego, co im mówił. 7 Powtórnie więc rzekł do nich Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Ja jestem bramą dla owiec. 8 Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie słuchały ich owce. 9 Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony; wejdzie i wyjdzie, i znajdzie paszę. 10 Złodziej przychodzi tylko po to, by kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości. 11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. 12 Najemnik zaś, który nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. 13 Ucieka dlatego, że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. 14 Ja jestem dobrym pasterzem. Znam swoje, a moje Mnie znają. 15 Podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca, i życie moje oddaję za owce. 16 Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić; będą one słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz. 17 Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, by je potem odzyskać. 18 Nikt Mi go nie odbiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je odzyskać. Takie przykazanie otrzymałem od mojego Ojca. 19 Z powodu tych słów znowu doszło do rozłamu wśród Żydów. 20 Wielu z nich mówiło: Jest opętany przez złego ducha i odchodzi od zmysłów. Dlaczego Go słuchacie? 21 Inni mówili: To nie są słowa opętanego. Czyż zły duch może otwierać oczy niewidomym? 22 W Jerozolimie obchodzono właśnie uroczystość Poświęcenia Świątyni. Była zima. 23 Jezus przechadzał się w świątyni w krużganku Salomona. 24 Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: Jak długo będziesz trzymał nas w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie! 25 Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. 26 Wy jednak nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. 27 Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je i one idą za Mną. 28 Ja daję im życie wieczne i nie zginą one na wieki, i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. 29 Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich i nikt nie może wyrwać ich z ręki Ojca mego. 30 Ja i Ojciec jedno jesteśmy. 31 Żydzi znowu porwali kamienie, aby Go ukamienować. 32 Jezus im odpowiedział: Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować? 33 Odpowiedzieli Mu Żydzi: Nie kamienujemy Cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem, uważasz siebie za Boga. 34 Jezus odpowiedział im: Czyż nie napisano w waszym Prawie: „Ja rzekłem: Bogami jesteście”? 35 Jeżeli Pismo nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – 36 to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, skoro powiedziałem: „Jestem Synem Bożym”? 37 Jeżeli nie dokonuję czynów mojego Ojca, nie wierzcie Mi. 38 Lecz jeśli dokonuję, to choć nie wierzycie Mnie, wierzcie moim czynom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu. 39 Usiłowali więc znowu Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. 40 I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu. Tam pozostał. 41 Wielu przychodziło do Niego i mówiło: Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, 42 ale wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.
