Czytanie: Ewangelia według Jana 10, 31-42

31 Żydzi znowu porwali kamienie, aby Go ukamienować. 32 Jezus im odpowiedział: Ukazałem wam wiele dobrych czynów pochodzących od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie ukamienować? 33 Odpowiedzieli Mu Żydzi: Nie kamienujemy Cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem, uważasz siebie za Boga. 34 Jezus odpowiedział im: Czyż nie napisano w waszym Prawie: „Ja rzekłem: Bogami jesteście”? 35 Jeżeli Pismo nazywa bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – 36 to jakżeż wy o Tym, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, skoro powiedziałem: „Jestem Synem Bożym”? 37 Jeżeli nie dokonuję czynów mojego Ojca, nie wierzcie Mi. 38 Lecz jeśli dokonuję, to choć nie wierzycie Mnie, wierzcie moim czynom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu. 39 Usiłowali więc znowu Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. 40 I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu. Tam pozostał. 41 Wielu przychodziło do Niego i mówiło: Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, 42 ale wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.