Czytanie: Ewangelia według Jana 11, 45-56

45 Wielu zatem spośród Żydów, którzy przybyli do Marii i Marty i ujrzeli to, czego dokonał Jezus, uwierzyło w Niego. 46 Niektórzy jednak z nich udali się do faryzeuszów i opowiedzieli im, co Jezus uczynił. 47 Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali radę i pytali: Co mamy robić? Ten człowiek czyni wiele znaków. 48 Jeśli zostawimy Go w spokoju, wszyscy uwierzą w Niego, a Rzymianie przyjdą i odbiorą nam zarówno miejsce, jak i naród. 49 Jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był arcykapłanem, przemówił do nich: Wy nic nie wiecie. 50 Nie bierzecie też pod uwagę, że lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, a nie cały naród zginął. 51 Nie powiedział tego od siebie, ale jako arcykapłan w owym roku prorokował, że Jezus ma umrzeć za naród. 52 I nie tylko za naród, ale także po to, by zgromadzić w jedno rozproszone dzieci Boże. 53 Od tego dnia postanowili Go zabić. 54 Dlatego Jezus nie pokazywał się już jawnie wśród Żydów, lecz udał się w okolice pustyni, do miasta zwanego Efraim. Tam też przebywał ze swoimi uczniami. 55 A zbliżała się Pascha Żydów; wielu z tej okolicy przybyło przed Paschą do Jerozolimy, aby się oczyścić. 56 Szukali więc Jezusa i rozmawiając w świątyni, pytali jeden drugiego: Jak sądzicie, czy nie przyjdzie na święto? Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali rozkaz, aby każdy, kto wie, gdzie On przebywa, doniósł o tym, by mogli Go pojmać.