Czytanie: Ewangelia według Jana 18, 1 – 19, 42

1 Gdy Jezus to powiedział, wyszedł ze swoimi uczniami za potok Cedron, gdzie był ogród, do którego wszedł wraz z uczniami. 2 Wiedział o tym miejscu także Judasz, który Go zdradził, ponieważ Jezus często tam spotykał się ze swoimi uczniami. 3 Judasz zatem, wziąwszy oddział żołnierzy oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z pochodniami, lampami i bronią. 4 Wiedząc wszystko, co miało Go spotkać, Jezus wyszedł naprzeciw i zapytał: Kogo szukacie? 5 Odpowiedzieli Mu: Jezusa z Nazaretu. Jezus rzekł do nich: To Ja. Stał z nimi także Judasz, który Go zdradził. 6 Skoro więc rzekł do nich: To Ja, cofnęli się i upadli na ziemię. 7 Zapytał ich więc ponownie: Kogo szukacie? Oni zaś odpowiedzieli: Jezusa z Nazaretu. 8 Jezus odrzekł: Powiedziałem wam, że to Ja. Skoro więc Mnie szukacie, pozwólcie tym odejść. 9 Stało się tak, aby się wypełniło słowo, które powiedział: Nie utraciłem nikogo z tych, których Mi dałeś. 10 Wtedy Szymon Piotr, mając przy sobie miecz, dobył go, uderzył sługę arcykapłana i odciął mu prawe ucho. Sługa miał na imię Malchos. 11 Jezus zaś powiedział do Piotra: Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam pić kielicha, który Mi podał Ojciec? 12 Wówczas oddział żołnierzy, trybun i strażnicy żydowscy pojmali Jezusa i związali Go. 13 Najpierw zaprowadzili Go do Annasza, był on bowiem teściem Kajfasza, który w owym roku sprawował urząd arcykapłana. 14 Kajfasz zaś to ten, który poradził Żydom, że warto, by jeden człowiek zginął za naród. 15 Szymon Piotr szedł w ślad za Jezusem, a za nim inny uczeń. Uczeń ten był znany arcykapłanowi i wszedł razem z Jezusem na dziedziniec arcykapłana. 16 Piotr natomiast stał na zewnątrz przy drzwiach. Wyszedł więc ów uczeń, znany arcykapłanowi, pomówił z odźwierną i wprowadził Piotra. 17 Wtedy służąca, odźwierna, zapytała Piotra: Czy i ty nie jesteś jednym z uczniów tego człowieka? On odpowiedział: Nie jestem. 18 Słudzy i strażnicy, roznieciwszy ogień, ponieważ było zimno, stali i grzali się. Piotr również stał z nimi i grzał się. 19 Arcykapłan więc zapytał Jezusa o Jego uczniów i o Jego naukę. 20 Jezus mu odpowiedział: Ja mówiłem jawnie wobec świata. Zawsze nauczałem w synagodze i w świątyni, gdzie się gromadzą wszyscy Żydzi; potajemnie nie mówiłem nic. 21 Dlaczego Mnie pytasz? Zapytaj tych, którzy słyszeli, co im mówiłem. Oto oni wiedzą, co powiedziałem. 22 Gdy to powiedział, jeden ze stojących obok strażników spoliczkował Jezusa, mówiąc: Tak odpowiadasz arcykapłanowi? 23 Jezus mu odpowiedział: Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego; a jeżeli dobrze, dlaczego Mnie bijesz? 24 Annasz więc wysłał Go związanego do arcykapłana Kajfasza. 25 Szymon Piotr stał i grzał się. Zapytali go więc: Czy i ty nie jesteś jednym z Jego uczniów? On zaprzeczył, mówiąc: Nie jestem. 26 Jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu Piotr odciął ucho, rzekł: Czyż nie widziałem cię z Nim w ogrodzie? 27 Piotr ponownie zaprzeczył i w tej chwili zapiał kogut. 28 Wtedy zaprowadzili Jezusa od Kajfasza do pretorium. Było już wcześnie rano. Sami jednak nie weszli do pretorium, aby się nie skalać, lecz by móc spożyć Paschę. 29 Wówczas Piłat wyszedł do nich i zapytał: Jakie oskarżenie wnosicie przeciwko temu człowiekowi? 30 Odpowiedzieli mu: Gdyby nie był złoczyńcą, nie wydalibyśmy Go tobie. 31 Piłat więc powiedział do nich: Weźcie Go wy i osądźcie według swojego prawa. Żydzi odpowiedzieli: Nam nie wolno nikogo zabić. 32 Miało się bowiem wypełnić słowo Jezusa, które wypowiedział, wskazując, jaką śmiercią miał umrzeć. 33 Piłat wszedł ponownie do pretorium, wezwał Jezusa i zapytał: Czy Ty jesteś Królem Żydowskim? 34 Jezus odpowiedział: Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o Mnie? 35 Piłat odrzekł: Czy ja jestem Żydem? Twój naród i arcykapłani wydali mi Ciebie. Cóż uczyniłeś? 36 Jezus odpowiedział: Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego świata, moi słudzy walczyliby, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. 37 Piłat zapytał Go: A więc jesteś królem? Jezus odpowiedział: Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu. 38 Piłat zapytał Go: Cóż to jest prawda? Po tych słowach wyszedł ponownie do Żydów i rzekł do nich: Ja nie znajduję w Nim żadnej winy. 39 A macie zwyczaj, że na Paschę uwalniam wam jednego więźnia. Czy chcecie, abym uwolnił wam Króla Żydowskiego? 40 Wtedy zawołali ponownie: Nie tego, lecz Barabasza! Barabasz zaś był zbójcą. 1 Wtedy Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. 2 A żołnierze upletli koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i ubrali Go w purpurowy płaszcz. 3 Podchodzili do Niego i mówili: Witaj, Królu Żydowski! I policzkowali Go. 4 Piłat wyszedł ponownie na zewnątrz i powiedział do nich: Oto wyprowadzam Go do was, abyście poznali, że nie znajduję w Nim żadnej winy. 5 Jezus wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i purpurowym płaszczu. Piłat rzekł do nich: Oto Człowiek. 6 Gdy Go ujrzeli arcykapłani i strażnicy, zawołali: Ukrzyżuj! Ukrzyżuj! Piłat rzekł do nich: Weźcie Go wy i ukrzyżujcie, bo ja nie znajduję w Nim winy. 7 Żydzi odpowiedzieli mu: My mamy Prawo i według tego Prawa powinien umrzeć, bo czynił siebie Synem Bożym. 8 Kiedy Piłat usłyszał te słowa, jeszcze bardziej się uląkł. 9 Wszedł ponownie do pretorium i zapytał Jezusa: Skąd Ty jesteś? Jezus jednak nie dał mu odpowiedzi. 10 Piłat więc powiedział do Niego: Nie chcesz mówić ze mną? Czy nie wiesz, że mam władzę ukrzyżować Cię i mam władzę uwolnić Cię? 11 Jezus odpowiedział: Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby nie była ci dana z góry. Dlatego większy grzech ma ten, który Mnie wydał tobie. 12 Od tej chwili Piłat usiłował Go uwolnić. Żydzi jednak wołali: Jeżeli Go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem Cezara. Każdy bowiem, kto się czyni królem, sprzeciwia się Cezarowi. 13 Piłat, usłyszawszy te słowa, wyprowadził Jezusa na zewnątrz i zasiadł na trybunale, na miejscu zwanym Lithostrotos, a po hebrajsku Gabbatha. 14 Był to dzień Przygotowania Paschy, około godziny szóstej. Rzekł do Żydów: Oto wasz Król. 15 Oni zaś krzyczeli: Precz z Nim! Precz! Ukrzyżuj Go! Piłat rzekł do nich: Czyż mam ukrzyżować waszego króla? Arcykapłani odpowiedzieli: Nie mamy króla poza Cezarem. 16 Wtedy więc wydał Go im, aby został ukrzyżowany. Zabrali zatem Jezusa i poprowadzili Go. 17 Dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. 18 Tam Go ukrzyżowali, a wraz z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, Jezusa zaś pośrodku. 19 Piłat zaś sporządził też napis i kazał go umieścić na krzyżu. Napis brzmiał: JEZUS NAZAREJCZYK, KRÓL ŻYDOWSKI. 20 Napis ten czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. Napisany był w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. 21 Arcykapłani Żydów mówili do Piłata: Nie pisz: Król Żydowski, lecz że On powiedział: Jestem Królem Żydowskim. 22 Piłat odpowiedział: Co napisałem, napisałem. 23 Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części, wzięli także tunikę. Tunika zaś była bez szwu, tkana od góry w całości. 24 Mówili więc między sobą: Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, czyja ma być; aby wypełniło się Pismo, które mówi: Podzielili między siebie moje szaty, a o moją suknię rzucili losy. Żołnierze więc tak właśnie uczynili. 25 A obok krzyża Jezusa stały: Jego Matka i siostra Jego Matki, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. 26 Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. 27 Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. 28 Potem Jezus, wiedząc, że już wszystko się dokonało, aby wypełniło się Pismo, rzekł: Pragnę. 29 Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono na hizop gąbkę nasiąkniętą octem i podano Mu do ust. 30 Gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się. I skłoniwszy głowę, oddał ducha. 31 Ponieważ był dzień Przygotowania, aby ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat (był to bowiem dzień wielkiego szabatu), Żydzi prosili Piłata, aby połamano im golenie i zdjęto je. 32 Przyszli więc żołnierze i połamali golenie pierwszemu oraz drugiemu, którzy byli z Nim ukrzyżowani. 33 Gdy jednak podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już skonał, nie łamali Mu goleni. 34 Lecz jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. 35 Ten, który widział, daje świadectwo, a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli. 36 Stało się to bowiem, aby wypełniło się Pismo: Kość Jego nie zostanie złamana. 37 I inne znów Pismo mówi: Będą patrzeć na Tego, którego przebili. 38 Potem Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz ukrytym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. Piłat wyraził zgodę. Przyszedł więc i zabrał ciało Jezusa. 39 Przybył również Nikodem, ten, który wcześniej przyszedł do Jezusa nocą, i przyniósł mieszankę mirry i aloesu, około stu funtów. 40 Zabrali więc ciało Jezusa i owinęli je w płótna z wonnościami, stosownie do żydowskiego sposobu grzebania. 41 Na miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, a w ogrodzie nowy grób, w którym jeszcze nikt nie był złożony. 42 Tam więc, ze względu na dzień Przygotowania żydowskiego, złożyli Jezusa, ponieważ grób znajdował się blisko.