Czytanie: Ewangelia według Jana 3

1 Był wśród faryzeuszów człowiek imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. 2 Przyszedł on do Jezusa nocą i powiedział: „Rabbi, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg z nim nie był”. 3 Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: jeśli ktoś nie narodzi się na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego”. 4 Nikodem zapytał: „Jak może się człowiek narodzić, skoro już jest stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się?”. 5 Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: jeśli ktoś nie narodzi się z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego”. 6 „To, co narodziło się z ciała, jest ciałem, a to, co narodziło się z Ducha, jest duchem”. 7 „Nie dziw się, że powiedziałem ci: musicie się narodzić na nowo”. 8 „Duch wieje, gdzie chce, słyszysz jego szum, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd zmierza. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha”. 9 Nikodem odrzekł: „Jakże to może się stać?”. 10 Jezus odpowiedział: „Czy jesteś nauczycielem w Izraelu, a nie wiesz tego?”. 11 „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: mówimy o tym, co wiemy, i dajemy świadectwo o tym, co widzieliśmy, a wy nie przyjmujecie naszego świadectwa”. 12 „Jeśli nie wierzycie, gdy mówię wam o sprawach ziemskich, jakże uwierzycie, gdy będę mówił o niebieskich?”. 13 „Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który zstąpił z nieba – Syna Człowieczego”. 14 „Tak jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy”. 15 „Aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne”. 16 „Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swojego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne”. 17 „Bóg nie posłał Syna na świat, aby świat sądził, lecz aby świat został przez Niego zbawiony”. 18 „Kto wierzy w Niego, nie podlega sądowi. Kto jednak nie wierzy, już został osądzony, ponieważ nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego”. 19 „A to jest sąd: światłość przyszła na świat, lecz ludzie bardziej ukochali ciemność niż światłość, bo ich uczynki były złe”. 20 „Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światłości i nie zbliża się do niej, aby nie ujawniono jego uczynków”. 21 „Kto zaś spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światłości, aby stało się jasne, że jego uczynki zostały dokonane w Bogu”. 22 Następnie Jezus wraz z uczniami przybył do ziemi judzkiej i tam z nimi przebywał, udzielając chrztu. 23 Jan również chrzcił w Ennon blisko Salim, ponieważ było tam dużo wody; ludzie przybywali tam i przyjmowali chrzest. 24 Jan bowiem nie został jeszcze wtrącony do więzienia. 25 Wywiązał się spór między uczniami Jana a pewnymi Żydami na temat oczyszczenia. 26 Przyszli do Jana i powiedzieli: „Rabbi, oto Ten, który był z Tobą za Jordanem i o którym Ty dałeś świadectwo, właśnie chrzci, i wszyscy do Niego przychodzą”. 27 Jan odpowiedział: „Człowiek nie może otrzymać niczego, jeśli nie jest mu to dane z nieba”. 28 „Wy sami jesteście moimi świadkami, że mówiłem: Ja nie jestem Chrystusem, lecz zostałem przed Nim posłany”. 29 „Kto ma oblubienicę, jest oblubieńcem. Przyjaciel zaś oblubieńca, który stoi i słucha go, raduje się wielce z głosu oblubieńca. Ta moja radość stała się pełna”. 30 „Potrzeba, by On wzrastał, a ja, bym malał”. 31 „Ten, który przychodzi z wysoka, jest ponad wszystkim. Kto jest z ziemi, należy do ziemi i mówi po ziemsku. Ten, który przychodzi z nieba, jest ponad wszystkimi”. 32 „Świadczy On o tym, co widział i słyszał, a nikt nie przyjmuje Jego świadectwa”. 33 „Kto przyjął Jego świadectwo, zaświadczył, że Bóg jest prawdomówny”. 34 „Albowiem Ten, którego posłał Bóg, mówi słowa Boże; Bóg nie udziela Ducha w sposób ograniczony”. 35 „Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce”. 36 „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto jednak nie wierzy w Syna, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży nad nim ciąży”.