Czytanie: Księga Jeremiasza 14, 17-22

17 Powiesz im te słowa: Niech oczy moje płyną łzami w dzień i w nocy bez ustanku, bo dziewica – córka mojego ludu – doznała wielkiego zniszczenia, rany niezwykle dotkliwej. 18 Jeśli wyjdę w pole, widzę zabitych mieczem; jeśli wejdę do miasta, widzę konających z głodu. Nawet prorok i kapłan tułają się po kraju, którego nie znają. 19 Czy odrzuciłeś Judę całkowicie? Czy Twoja dusza brzydzi się Syjonem? Dlaczego nas dotknąłeś tak, że nie ma dla nas uzdrowienia? Czekaliśmy na pokój, a nie ma dobra; na czas uleczenia, a oto trwoga. 20 Uznajemy, Panie, naszą niegodziwość i winę naszych ojców, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. 21 Nie odrzucaj nas przez wzgląd na Twoje imię, nie znieważaj tronu swojej chwały; wspomnij, nie zrywaj swojego przymierza z nami. 22 Czy są wśród bożków narodów tacy, co mogą sprowadzić deszcz? Czy niebiosa mogą dać ulewę? Czy to nie Ty jesteś Panem, Bogiem naszym? W Tobie pokładamy nadzieję, bo Ty uczyniłeś to wszystko.