Czytanie: Ewangelia według Łukasza 13, 10-17

10 W szabat nauczał w jednej z ich synagog. 11 A była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha niemocy. Była pochylona i w żaden sposób nie mogła się wyprostować. 12 Jezus, zobaczywszy ją, zawołał do siebie i powiedział: Niewiasto, jesteś uwolniona od swojej niemocy. 13 Położył na nią ręce i natychmiast się wyprostowała, i wielbiła Boga. 14 Lecz przełożony synagogi, oburzony, że Jezus uzdrowił w szabat, rzekł do tłumu: Jest sześć dni, w które powinno się pracować. W nich więc przychodźcie i doznawajcie uzdrowienia, a nie w dzień szabatu. 15 Pan zaś mu odpowiedział: Obłudnicy! Czyż każdy z was w szabat nie odwiązuje od żłobu swego wołu lub osła i nie prowadzi go do wodopoju? 16 A tej córki Abrahama, którą szatan trzymał związany przez osiemnaście lat, czyż nie należało uwolnić od tych więzów w dzień szabatu? 17 Gdy to powiedział, wszyscy Jego przeciwnicy wstydzili się, a cały lud radował się ze wszystkich wspaniałych czynów, których On dokonywał.