Czytanie: Ewangelia według Łukasza 1, 26-38

26 W szóstym miesiącu został posłany od Boga anioł Gabriel do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, 27 do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. 28 Anioł wszedł do niej i rzekł: Zdrowaś, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami. 29 Ona, słysząc te słowa, zmieszała się i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. 30 Anioł rzekł do niej: Nie bój się, Maryjo, gdyż znalazłaś łaskę u Boga. 31 Oto poczniesz w łonie i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. 32 Będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego. Pan Bóg da Mu tron Jego przodka Dawida; będzie panował nad domem Jakuba na wieki. 33 A Jego panowaniu nie będzie końca. 34 Maryja zapytała anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? 35 Anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. 36 Oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą zwano niepłodną. 37 Dla Boga bowiem nie ma rzeczy niemożliwych. 38 Maryja rzekła: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa. Wtedy anioł odszedł od niej.