Czytanie: Ewangelia według Łukasza 21

1 Podniósłszy wzrok, zobaczył bogatych wrzucających swoje dary do skarbca. 2 Zobaczył też pewną ubogą wdowę, wrzucającą tam dwa drobne pieniążki. 3 Rzekł: Zaprawdę powiadam wam, ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż oni wszyscy. 4 Wszyscy oni bowiem wrzucili na ofiarę to, co im zbywało, ona zaś ze swego ubóstwa wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie. 5 A gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest ozdobiona pięknymi kamieniami i darami, rzekł: 6 Przyjdą dni, w których z tego, co widzicie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie został zwalony. 7 Zapytali Go: Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się zacznie dziać? 8 On odpowiedział: Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Ja jestem, i czas jest bliski. Nie chodźcie za nimi. 9 A gdy usłyszycie o wojnach i rozruchach, nie bójcie się. To musi wpierw nastąpić, ale koniec nie nastąpi zaraz. 10 Wtedy mówił do nich: Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. 11 Będą wielkie trzęsienia ziemi, a w różnych miejscach zarazy i głód, będą też straszne zjawiska i wielkie znaki z nieba. 12 Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować, wydając do synagog i więzień, wlecząc przed królów i namiestników z powodu mojego imienia. 13 Będzie to dla was okazją do świadectwa. 14 Postanówcie w sercach waszych, aby nie rozważać wcześniej, jak się bronić, 15 gdyż Ja dam wam usta i mądrość, której nie będą mogli się oprzeć ani przeciwstawić wszyscy wasi przeciwnicy. 16 Będziecie wydawani nawet przez rodziców, braci, krewnych i przyjaciół, i niekogo z was pozbawią życia. 17 Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mojego imienia. 18 Lecz włos z głowy waszej nie zginie. 19 Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze dusze. 20 Gdy ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wiedzcie, że jej spustoszenie jest bliskie. 21 Wtedy ci, którzy są w Judei, niech uciekają w góry; ci, którzy są w mieście, niech wyjdą, a ci w okolicy, niech nie wchodzą do niego. 22 Są to bowiem dni pomsty, aby wypełniło się wszystko, co jest napisane. 23 Biada brzemiennym i karmiącym w owe dni! Będzie bowiem wielka udręka w kraju i gniew nad tym ludem. 24 Padną od ostrza miecza i zostaną uprowadzeni do niewoli między wszystkie narody. Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż wypełnią się czasy pogan. 25 Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i nawałnic, 26 ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu na to, co przyjdzie na świat, bo moce niebios zostaną wstrząśnięte. 27 Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłoku z wielką mocą i majestatem. 28 A gdy to się zacznie dziać, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie. 29 Opowiedział im także przypowieść: Spójrzcie na drzewo figowe i na wszystkie drzewa: 30 gdy wypuszczają pąki, poznajecie sami, że lato jest już blisko. 31 Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest królestwo Boże. 32 Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. 33 Niebo i ziemia przeminą, lecz słowa moje nie przeminą. 34 Uważajcie na siebie, aby serca wasze nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, i żeby ów dzień nie przypadł na was niespodziewanie. 35 Jak sidło bowiem przyjdzie na wszystkich, którzy mieszkają na obliczu całej ziemi. 36 Czuwajcie więc, modląc się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym. 37 Za dnia nauczał w świątyni, a wieczorem wychodził i spędzał noc na Górze Oliwek. 38 Cały lud przychodził do Niego z samego rana do świątyni, aby Go słuchać.