Czytanie: Ewangelia według Mateusza 10

1 Przywołał swoich dwunastu uczniów i dał im władzę nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby oraz wszelkie słabości. 2 A imiona dwunastu apostołów są następujące: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i Andrzej, brat jego, 3 Jakub, syn Zebedeusza, i Jan, brat jego, Filip i Bartłomiej, Tomasz i Mateusz celnik, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, 4 Szymon Kananejczyk i Judasz Iskariota, który Go też zdradził. 5 Tych dwunastu wysłał Jezus, przykazując im: Nie idźcie do pogan i nie wchodźcie do miast samarytańskich. 6 Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. 7 Idąc zaś, głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. 8 Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy: darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. 9 Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani pieniędzy w swoich pasach, 10 ani torby na drogę, ani dwóch sukien, ani obuwia, ani laski; godzien jest bowiem robotnik swego utrzymania. 11 Do jakiegokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, wypytajcie, kto w nim jest godny, i tam pozostańcie, aż stamtąd wyjdziecie. 12 Wchodząc do domu, pozdrawiajcie go, mówiąc: Pokój temu domowi. 13 Jeśli dom będzie godny, niech przyjdzie na niego wasz pokój; jeśli zaś nie będzie godny, niech wasz pokój wróci do was. 14 A jeśli was gdzie nie przyjmą i nie zechcą słuchać waszych słów, wychodząc z tego domu lub miasta, strząśnijcie pył z nóg waszych. 15 Zaprawdę powiadam wam: ziemi sodomskiej i gomorskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu. 16 Oto Ja posyłam was jako owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże i nieskazitelni jak gołębie. 17 Strzeżcie się ludzi. Będą was bowiem wydawać sądom i biczować w swoich synagogach. 18 Będziecie prowadzeni przed namiestników i królów dla Mnie, na świadectwo im i poganom. 19 Gdy was wydadzą, nie martwcie się, jak lub co macie mówić, gdyż będzie wam dane w owej godzinie, co macie mówić. 20 Gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił w was. 21 Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i przyprawią ich o śmierć. 22 Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu Mienia; lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. 23 A gdy was będą prześladować w tym mieście, uciekajcie do drugiego. Zaprawdę powiadam wam: nie skończycie chodzić po miastach Izraela, aż przyjdzie Syn Człowieczy. 24 Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani sługa swego pana. 25 Wystarczy uczniowi, jeśli będzie jak jego nauczyciel, a sługa jak jego pan. Jeśli gospodarza domu nazwali Belzebubem, o ileż bardziej nazwą tak jego domowników? 26 Dlatego nie bójcie się ich. Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. 27 Co mówię wam w mroku, głoście w świetle; a co słyszycie na ucho, obwieszczajcie na dachach. 28 Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który może zatracić duszę i ciało w piekle. 29 Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież ani jeden z nich nie spadnie na ziemię bez woli Ojca waszego. 30 U was zaś nawet wszystkie włosy na głowie są policzone. 31 Nie bójcie się więc: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli. 32 Każdego więc, kto przyzna się do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. 33 Kto zaś wyprze się Mnie przed ludźmi, tego wyprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. 34 Nie myślcie, że przyszedłem przynieść pokój na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, lecz miecz. 35 Przyszedłem bowiem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, a synową z teściową. 36 I wrogami człowieka będą jego domownicy. 37 Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien; i kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. 38 Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. 39 Kto znajdzie swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z Mego powodu, znajdzie je. 40 Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. 41 Kto przyjmuje proroka jako proroka, otrzyma nagrodę proroka; a kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, otrzyma nagrodę sprawiedliwego. 42 I ktokolwiek poda choćby kubek zimnej wody jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę powiadam wam, nie straci swojej nagrody.