Czytanie: Ewangelia według Mateusza 13, 1-23

1 Tego samego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad brzegiem morza. 2 Zgromadziły się przy Nim tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały tłum stał na brzegu. 3 Mówił im wiele w przypowieściach: Oto siewca wyszedł siać. 4 A gdy siał, ziarno padło na drogę i przyleciały ptaki, i zjadły je. 5 Inne padło na miejsca skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi, i wzeszło natychmiast, bo nie było głębokiej gleby. 6 Gdy słońce wzeszło, wypaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło. 7 Inne padło między ciernie, a ciernie wyrosły i zadusiły je. 8 Jeszcze inne padło na ziemię żyzną i dało plon: jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. 9 Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. 10 Wtedy przystąpili uczniowie i rzekli do Niego: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach? 11 On odpowiedział im: Wam dane jest znać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie jest dane. 12 Kto bowiem ma, temu będzie dodane i nadmiar mieć będzie, kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. 13 Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc nie widzą, słuchając nie słyszą ani nie rozumieją. 14 Wypełnia się na nich proroctwo Izajasza, które mówi: Będziecie słuchać, a nie zrozumiecie; będziecie patrzeć, a nie zobaczycie. 15 Stępiło się bowiem serce tego ludu, ich uszy stały się ciężkie, a oczy zamknęli, aby nie widzieli oczami i nie słyszeli uszami, i nie zrozumieli sercem, i się nie nawrócili, bym mógł ich uzdrowić. 16 Błogosławione jednak wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą. 17 Zaprawdę powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło zobaczyć to, co wy widzicie, a nie zobaczyli, i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. 18 Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. 19 Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiano w jego sercu. Tak jest z tym, u którego ziarno padło na drogę. 20 A zasiane na miejsca skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i zaraz przyjmuje je z radością. 21 Nie ma jednak w sobie korzenia, lecz jest tylko chwilowy. Gdy nastaje ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszy. 22 Zasiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski tego świata i ułuda bogactwa zaduszają słowo, i czynią je bezowocnym. 23 Zasiane zaś w żyzną ziemię oznacza tego, kto słucha słowa, rozumie je i wydaje owoc: jeden stokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny trzydziestokrotny.