Czytanie: Ewangelia według Mateusza 23
1 Wtedy Jezus przemówił do tłumów i do swoich uczniów, 2 Mówiąc: Uczeni w Piśmie i faryzeusze zasiedli na katedrze Mojżesza. 3 Wszystko więc, co wam powiedzą, zachowujcie i czyńcie, lecz według ich uczynków nie postępujcie. Mówią bowiem, a sami nie czynią. 4 Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia, i kładą je na ramiona ludzkie, a sami palcem nie chcą ich ruszyć. 5 Wszystkie zaś swoje uczynki spełniają po to, by ludzie je widzieli. Poszerzają swoje filakterie i wydłużają frędzle. 6 Miłują pierwsze miejsca na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach, 7 Pozdrowienia na rynkach i aby ludzie nazywali ich Rabbi. 8 Wy zaś nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, gdyż jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. 9 I nikogo na ziemi nie nazywajcie ojcem, gdyż jeden jest wasz Ojciec, który jest w niebie. 10 Ani nie dajcie się nazywać mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz, Chrystus. 11 Największy z was niech będzie waszym sługą. 12 Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony. 13 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi: sami bowiem nie wchodzicie i nie pozwalacie wejść tym, którzy wchodzą. 14 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że zjadacie domy wdów, długie modlitwy odprawiając. Dlatego otrzymacie surowszy wyrok. 15 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że obchodzicie morze i ziemię, aby pozyskać jednego prozelitę, a gdy się nim stanie, czynicie go dwakroć bardziej synem piekła niż wy sami. 16 Biada wam, przewodnicy ślepi, którzy mówicie: Kto by przysiągł na świątynię, nic to nie znaczy, ale kto by przysiągł na złoto świątyni, ten jest zobowiązany. 17 Głupi i ślepi, cóż bowiem jest większe: złoto czy świątynia, która uświęca złoto? 18 I: Kto by przysiągł na ołtarz, nic to nie znaczy, ale kto by przysiągł na dar, który jest na nim, ten jest zobowiązany. 19 Głupi i ślepi, cóż bowiem jest większe: dar czy ołtarz, który uświęca dar? 20 Kto więc przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na wszystko, co na nim leży. 21 Kto przysięga na świątynię, przysięga na nią i na Tego, który w niej mieszka. 22 A kto przysięga na niebo, przysięga na tron Boży i na Tego, który na nim zasiada. 23 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że dajecie dziesięcinę z mięty, kopru i kminku, a opuszczacie to, co ważniejsze w Prawie: sprawiedliwość, miłosierdzie i wierność. To należało czynić, a tamtego nie zaniedbywać. 24 Przewodnicy ślepi, którzy odcedzacie komara, a połykacie wielbłąda. 25 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że oczyszczacie z zewnątrz kielich i misę, wewnątrz zaś jesteście pełni zdzierstwa i nieczystości. 26 Faryzeuszu ślepy, oczyść wpierw wnętrze kielicha i misy, aby i to, co na zewnątrz, stało się czyste. 27 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że podobni jesteście do grobów pobielanych, które z zewnątrz wydają się piękne, wewnątrz zaś są pełne kości umarłych i wszelkiej nieczystości. 28 Tak i wy z zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, wewnątrz zaś pełni jesteście obłudy i nieprawości. 29 Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, że budujecie groby prorokom i przyozdabiacie pomniki sprawiedliwych, 30 I mówicie: Gdybyśmy żyli za czasów naszych ojców, nie bylibyśmy ich wspólnikami w przelaniu krwi proroków. 31 Tym samym świadczycie przeciwko samym sobie, że jesteście synami tych, którzy zabili proroków. 32 Dopełnijcie więc miary waszych ojców. 33 Węże, plemię żmijowe, jak wy ujdziecie przed potępieniem w piekle? 34 Dlatego oto posyłam do was proroków, mędrców i uczonych w Piśmie: niektórych z nich zabijecie i ukrzyżujecie, innych ubiczujecie w swoich synagogach i będziecie prześladować od miasta do miasta. 35 Aby spadła na was wszystka krew sprawiedliwa przelana na ziemi, od krwi Abla sprawiedliwego aż do krwi Zachariasza, syna Barachiasza, którego zabiliście między świątynią a ołtarzem. 36 Zaprawdę powiadam wam, wszystko to przyjdzie na to pokolenie. 37 Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy do ciebie są posłani! Ileż to razy chciałem zgromadzić twoje dzieci, jak kwoka zgarnia swoje pisklęta pod skrzydła, a nie chcieliście? 38 Oto wasz dom zostanie wam pusty. 39 Powiadam wam bowiem: Odtąd Mnie nie zobaczycie, aż powiecie: Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie.
