Czytanie: Ewangelia według Mateusza 25

1 Wtedy królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca i oblubienicy. 2 Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. 3 Nierozsądne bowiem, wziąwszy lampy, nie wzięły ze sobą oliwy. 4 Roztropne zaś zabrały oliwę w naczyniach razem ze swoimi lampami. 5 Gdy oblubieniec zwlekał, znużyły się wszystkie i zasnęły. 6 Lecz o północy rozległo się wołanie: „Oto oblubieniec, wyjdźcie mu na spotkanie!” 7 Wtedy powstały wszystkie owe panny i przygotowały swoje lampy. 8 Nierozsądne rzekły do roztropnych: „Użyczcie nam swej oliwy, bo lampy nasze gasną”. 9 Roztropne odpowiedziały: „Nie, aby dla nas i dla was nie zabrakło; idźcie raczej do sprzedawców i kupcie sobie”. 10 A gdy one szły kupić, nadszedł oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, a drzwi zamknięto. 11 W końcu nadchodzą pozostałe panny i wołają: „Panie, panie, otwórz nam!” 12 On zaś odpowiedział: „Zaprawdę powiadam wam, nie znam was”. 13 Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny. 14 Będzie to tak, jak z człowiekiem, który odjeżdżając w obce strony, przywołał swoje sługi i powierzył im swój majątek. 15 Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, a trzeciemu jeden – każdemu według jego zdolności – i odjechał. 16 Ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, obracał nimi i zyskał drugie pięć. 17 Tak samo ten, który otrzymał dwa, zyskał drugie dwa. 18 Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i zakopał w ziemi pieniądze swego pana. 19 Po długim czasie pan owych sług powrócił i rozliczył się z nimi. 20 Przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów, przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, powierzyłeś mi pięć talentów; oto drugie pięć talentów zyskałem”. 21 Pan mu odpowiedział: „Dobrze, sługo dobry i wierny, byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości pana twego”. 22 Przyszedł również ten, który otrzymał dwa talenty, i rzekł: „Panie, dwa talenty mi powierzyłeś; oto drugie dwa talenty zyskałem”. 23 Pan mu odpowiedział: „Dobrze, sługo dobry i wierny, byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię; wejdź do radości pana twego”. 24 Przyszedł wreszcie ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiem, żeś człowiek twardy; żniesz, gdzieś nie siał, i zbierasz, gdzieś nie rozsypał”. 25 Wystraszyłem się więc i poszedłem ukryć twój talent w ziemi; oto masz swoją własność”. 26 Pan mu odpowiedział: „Sługo zły i gnuśny, wiedziałeś, że żnę, gdzie nie siałem, i zbieram, gdzie nie rozsypałem?”. 27 Powinieneś był więc oddać moje pieniądze bankierom, a ja przy powrocie odebrałbym swoją własność z zyskiem. 28 Dlatego odbierzcie mu ten talent i dajcie temu, który ma dziesięć talentów. 29 Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że obfitować będzie; temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. 30 A nieużytecznego sługę wyrzućcie w zewnętrzne ciemności; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 31 Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swym majestacie, a wszyscy aniołowie z Nim, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały. 32 Zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jedne od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. 33 Owce postawi po swojej prawej stronie, a kozły po lewej. 34 Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo przygotowane dla was od założenia świata”. 35 Byłem bowiem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; 36 byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie. 37 Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą Mu: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie, albo spragnionym i daliśmy Ci pić?” 38 „Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, albo nagim i przyodzialiśmy?” 39 „Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?” 40 Król odpowie im: „Zaprawdę powiadam wam: wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”. 41 Wtedy odezwie się do tych po lewej stronie: „Idźcie ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom”. 42 Byłem bowiem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić. 43 Byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie. 44 Wtedy oni odpowiedzą: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym lub spragnionym, albo przybyszem, lub nagim, lub chorym, lub w więzieniu, a nie posłużyliśmy Tobie?” 45 Wtedy odpowie im: „Zaprawdę powiadam wam: wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tegoście i Mnie nie uczynili”. 46 I odejdą oni na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego.