Czytanie: Pieśń nad Pieśniami 2, 8-14
8 Głos mojego miłego! Oto nadchodzi, skacząc po górach, przeskakując pagórki. 9 Mój miły podobny jest do gazeli lub młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, zagląda przez okna, wygląda przez kraty. 10 Mój miły odzywa się do mnie: Powstań, przyjaciółko moja, piękna moja, i chodź! 11 Bo oto zima już minęła, deszcz przestał padać i zniknął. 12 Na ziemi pojawiły się kwiaty, nadszedł czas przycinania winorośli, słychać głos synogarlicy w naszej krainie. 13 Drzewa figowe wypuszczają zawiązki owoców, kwitnące winnice rozsiewają woń. Powstań, przyjaciółko moja, piękna moja, i chodź! 14 Gołąbko moja w rozpadlinach skały, w szczelinach urwiska, ukaż mi swoją twarz, daj mi usłyszeć swój głos, bo głos twój jest słodki, a twarz urocza.
