Czytanie: Księga Rodzaju 37, 3-4, 12-13, 17-28

3 Izrael miłował Józefa bardziej niż wszystkich swych synów, gdyż urodził mu się w podeszłym wieku, i sprawił mu szatę z długimi rękawami. 4 Jego bracia, widząc, że ojciec kocha go bardziej niż ich wszystkich, znienawidzili go i nie mogli z nim przyjaźnie rozmawiać. 12 A gdy jego bracia przebywali w Sychem, pasąc stada ojca, 13 Izrael rzekł do niego: Twoi bracia pasą owce w Sychem; chodź, poślę cię do nich. Gdy odpowiedział: 17 Człowiek odrzekł: Odeszli stąd, słyszałem bowiem, jak mówili: „Pójdźmy do Dotain”. Józef ruszył więc za braćmi i znalazł ich w Dotain. 18 Gdy zobaczyli go z daleka, zanim się do nich zbliżył, powzięli zamiar, by go zabić. 19 Mówili jeden do drugiego: Oto nadchodzi marzyciel. 20 Chodźcie, zabijmy go i wrzućmy do jakiejś starej cysterny, a powiemy: Dzika bestia go pożarła. Zobaczymy wtedy, co warte są jego sny. 21 Gdy Ruben to usłyszał, starał się wyrwać go z ich rąk i rzekł: 22 Nie odbierajcie mu życia ani nie przelewajcie jego krwi. Wrzućcie go do tej cysterny na pustkowiu, lecz nie podnoście na niego ręki. Mówił tak, pragnąc ocalić go przed nimi i zwrócić ojcu. 23 Gdy tylko przybył do swoich braci, natychmiast zdarli z niego szatę, tę w wielu kolorach. 24 Wrzucili go do starej cysterny, w której nie było wody. 25 Gdy usiedli, by zjeść posiłek, ujrzeli karawanę Izmaelitów nadchodzącą z Gileadu. Ich wielbłądy obładowane były wonnościami, balsamem i mirrą, które wieźli do Egiptu. 26 Wtedy Juda powiedział do swoich braci: Cóż nam przyjdzie z zabicia brata i ukrycia jego krwi? 27 Lepiej będzie sprzedać go Izmaelitom, byśmy nie brudzili sobie rąk, bo to nasz brat i nasze ciało. Bracia przystali na jego słowa. 28 A gdy przechodzili kupcy madianiccy, wyciągnęli Józefa z cysterny i sprzedali go Izmaelitom za dwadzieścia srebrników, a ci zawiedli go do Egiptu.