10 Po jego śmierci wszyscy oni włożyli na siebie korony, podobnie ich synowie po nich przez wiele lat, a zło na ziemi się mnożyło. 11 Wyrósł z nich grzeszny korzeń, Antioch Epifanes, syn króla Antiocha, który był zakładnikiem w Rzymie; objął on władzę w sto trzydziestym siódmym roku królestwa Greków. 12 W owych dniach wystąpili z Izraela ludzie nieprawi i przekonali wielu, mówiąc: „Pójdźmy i zawrzyjmy przymierze z poganami, którzy są wokół nas, gdyż od czasu, gdyśmy się od nich odłączyli, spadło na nas wiele nieszczęść”. 13 Mowa ta wydała im się słuszna. 14 Niektórzy z ludu ochoczo przystali na to i udali się do króla, a on dał im pozwolenie na przyjęcie zwyczajów pogańskich. 15 Zbudowali więc w Jerozolimie gimnazjum na wzór pogański. 41 Jej świątynia opustoszała jak pustynia, dni świąteczne zamieniły się w lament, szabaty w pośmiewisko, a jej chwała w nicość. 42 Hańba jej wzrosła w miarę dawnej chwały, a jej dostojeństwo obróciło się w żałobę. 43 Król Antioch napisał do całego swego królestwa, aby wszystkie ludy stały się jednym narodem i każdy porzucił swoje prawa. 54 Rozkazali miastom judzkim składać ofiary. 55 Wielu z ludu przyłączyło się do nich, porzucając prawo Pana, i dopuszczali się zła w kraju. 56 Wypędzili lud Izraela do kryjówek i tajnych miejsc schronienia. 57 Piętnastego dnia miesiąca Kislew, w sto czterdziestym piątym roku, król Antioch postawił ohydę spustoszenia na ołtarzu Bożym, a w miastach Judy wzniesiono ołtarze wokół. 62 Dwudziestego piątego dnia miesiąca składali ofiary na ołtarzu bożka, który stał nad ołtarzem Bożym. 63 Kobiety, które obrzezały swoje dzieci, zabijano zgodnie z rozkazem króla Antiocha. 64 Wieszano niemowlęta u szyj ich matek w całym domu, a tych, którzy je obrzezali, zabijano.