18 Eleazar, jeden z głównych uczonych w Piśmie, człowiek zaawansowany w latach i o szlachetnym obliczu, był zmuszany do otwarcia ust, by spożyć wieprzowinę. 19 On jednak, wybierając chwalebniejszą śmierć niż znienawidzone życie, dobrowolnie szedł na męki. 20 Rozważając, jak ma do tego podejść, cierpliwie znosząc, postanowił nie czynić niczego niegodziwego z miłości do życia. 21 Ci jednak, którzy stali obok, poruszeni fałszywą litością z powodu dawnej przyjaźni, wzięli go na stronę i prosili, by przyniesiono mięso, które wolno mu jeść, aby udawał, że spożywa to, co nakazał król – mięso ofiarne, 22 by w ten sposób uniknął śmierci. Ze względu na dawną przyjaźń okazali mu tę uprzejmość. 23 On jednak zaczął rozważać godność swojego wieku, sędziwe lata, wrodzony honor siwych włosów oraz dobre życie i postawę od dzieciństwa. Odpowiedział bezzwłocznie, zgodnie z przepisami świętego Prawa Bożego, mówiąc, że woli być odesłany na tamten świat. 24 Nie przystoi naszemu wiekowi – powiedział – udawać, przez co wielu młodych ludzi mogłoby pomyśleć, że Eleazar, w wieku dziewięćdziesięciu lat, przeszedł do sposobu życia pogan. 25 I tak, przez moje udawanie i dla krótkiej chwili skażonego życia, zostaliby oszukani, a ja ściągnąłbym hańbę i przekleństwo na moją starość. 26 Bo choćbym teraz uniknął kar ludzi, nie ucieknę ręce Wszechmocnego ani za życia, ani po śmierci. 27 Dlatego odchodząc po męsku z tego życia, pokażę się godnym mojej starości, 28 i zostawię młodym przykład męstwa, jeśli z gotowym umysłem i stałością poniosę chwalebną śmierć za najczcigodniejsze i najświętsze prawa. Wypowiedziawszy to, został natychmiast poprowadzony na egzekucję. 29 Ci zaś, którzy go prowadzili, a którzy chwilę wcześniej byli bardziej łagodni, zmienili się w gniew z powodu słów, które wypowiedział, uznając je za wypowiedziane z arogancji. 30 Gdy był gotowy umrzeć pod razami biczów, westchnął i powiedział: O Panie, który masz świętą wiedzę, wiesz wyraźnie, że choć mogłem uniknąć śmierci, cierpię straszliwe bóle w ciele, lecz w duszy jestem zadowolony, że to cierpię, bo się Ciebie boję. 31 Tak zginął ten człowiek, zostawiając nie tylko młodym, ale całemu narodowi pamięć swojej śmierci jako przykład cnoty i męstwa.