15 Przybyli tam wysłannicy króla Antiocha, aby zmusić tych, którzy uciekli do miasta Modin, do składania ofiar, palenia kadzideł i porzucenia prawa Bożego. 16 Wielu z ludu Izraela zgodziło się i przyszło do nich, lecz Matatiasz i jego synowie stali niewzruszeni. 17 Wysłannicy Antiocha odpowiedzieli Matatiaszowi: „Jesteś dostojnikiem, człowiekiem szanowanym i wielkim w tym mieście, otoczonym synami i braćmi”. 18 „Przyjdź więc pierwszy i wykonaj rozkaz króla, jak uczyniły wszystkie narody, mężowie judzcy i ci, co pozostali w Jerozolimie; wtedy ty i twoi synowie będziecie zaliczeni do przyjaciół króla i wzbogaceni złotem, srebrem i wieloma darami”. 19 Wówczas Matatiasz zawołał donośnym głosem: „Choćby wszystkie narody słuchały króla Antiocha i każdy odstąpił od kultu ojców swoich, godząc się na jego rozkazy”: 20 „Ja, moi synowie i moi bracia będziemy postępować według prawa naszych ojców”. 21 „Niech Bóg będzie nam miłościw; nie jest dla nas korzystne porzucenie prawa i nakazów Bożych”. 22 „Nie posłuchamy słów króla Antiocha, nie będziemy składać ofiar ani przekraczać przykazań naszego prawa, by iść inną drogą”. 23 Gdy skończył mówić te słowa, wystąpił pewien Żyd na oczach wszystkich, by złożyć ofiarę bożkom na ołtarzu w Modin, zgodnie z rozkazem króla. 24 Matatiasz, widząc to, poczuł głęboki smutek, zadrżały mu wnętrzności, zapłonął gniewem zgodnym z duchem Prawa, podbiegł i zabił go na ołtarzu. 25 Zabił również męża królewskiego, który zmuszał ich do składania ofiar, a ołtarz zburzył. 26 Wykazał gorliwość o prawo, jak Pinehas wobec Zambriego, syna Salomego. 27 Matatiasz zawołał w mieście donośnym głosem: „Każdy, kto ma gorliwość o prawo i trwa w przymierzu, niech idzie za mną!”