36 Wtedy Judasz i jego bracia powiedzieli: „Oto nasi wrogowie zostali rozgromieni; wyruszmy teraz, aby oczyścić miejsca święte i odnowić je”. 37 Całe wojsko zgromadziło się i weszło na Górę Syjon. 52 Wstali wcześnie rano, dwudziestego piątego dnia dziewiątego miesiąca, czyli miesiąca Kislew, w roku sto czterdziestym ósmym. 53 Złożyli ofiarę według Prawa na nowym ołtarzu całopalenia, który zbudowali. 54 W tym samym czasie i w tym samym dniu, w którym poganie go zbezcześcili, został on poświęcony na nowo przy wtórze śpiewów, harf, lutni i cymbałów. 55 Cały lud padł na twarze, oddał pokłon i błogosławił ku niebu Tego, który przyniósł im pomyślność. 56 Obchodzili poświęcenie ołtarza przez osiem dni, składając z radością całopalenia oraz ofiary pojednania i uwielbienia. 57 Ozdobili front świątyni złotymi wieńcami i tarczami, odnowili bramy i komnaty, wstawiając w nie drzwi. 58 Wśród ludu zapanowała wielka radość, a hańba pogan została usunięta. 59 Judasz, jego bracia i całe zgromadzenie Izraela postanowili, że dzień poświęcenia ołtarza będzie obchodzony co roku przez osiem dni, od dwudziestego piątego dnia miesiąca Kislew, z radością i weselem.