12 Przyszli więc do króla i powiedzieli w sprawie edyktu: Królu, czyż nie wydałeś dekretu, że każdy, kto w ciągu trzydziestu dni zwróci się z prośbą do jakiegokolwiek boga lub człowieka, oprócz ciebie, ma zostać wrzucony do jamy lwów? Król odpowiedział im: Słowo jest prawdziwe, zgodnie z prawem Medów i Persów, którego nie wolno łamać. 13 Wtedy odrzekli przed królem: Daniel, który jest z synów wygnańców judzkich, nie uszanował twojego prawa ani dekretu, który wydałeś, lecz modli się trzy razy dziennie. 14 Król, usłyszawszy te słowa, bardzo się zasmucił i postanowił ratować Daniela; aż do zachodu słońca starał się go ocalić. 15 Lecz tamci ludzie, dostrzegając zamiar króla, rzekli do niego: Wiedz, o królu, że prawem Medów i Persów jest, iż żaden dekret wydany przez króla nie może być zmieniony. 16 Wtedy król wydał rozkaz, przyprowadzono Daniela i wrzucono go do jamy lwów. Król rzekł do Daniela: Twój Bóg, któremu nieustannie służysz, On cię wybawi. 17 Przyniesiono kamień i położono go na otwór jamy, który król zapieczętował własnym sygnetem oraz sygnetami swoich dostojników, aby nic nie zostało uczynione przeciwko Danielowi. 18 Potem król udał się do swego pałacu, położył się bez wieczerzy, nie podano mu żadnych potraw, a sen odszedł od jego powiek. 19 Wczesnym rankiem król wstał i pospieszył do jamy lwów. 20 Zbliżając się do jamy, zawołał żałosnym głosem do Daniela: Danielu, sługo Boga żywego, czy twój Bóg, któremu nieustannie służysz, zdołał cię wybawić od lwów? 21 Daniel odpowiedział królowi: Królu, żyj na wieki! 22 Mój Bóg posłał swego anioła, który zamknął paszcze lwów, i nie wyrządziły mi żadnej szkody, ponieważ przed Nim zostałem uznany za sprawiedliwego; nawet przed tobą, o królu, nie popełniłem żadnego wykroczenia. 23 Wtedy król niezmiernie się ucieszył i rozkazał wyciągnąć Daniela z jamy. Gdy go wyciągnięto, nie znaleziono na nim żadnej rany, gdyż uwierzył swojemu Bogu. 24 Na rozkaz króla przyprowadzono ludzi, którzy oskarżyli Daniela, i wrzucono ich do jamy lwów wraz z ich żonami i dziećmi. Zanim jeszcze dotknęli dna jamy, lwy dopadły ich i połamały wszystkie ich kości. 25 Wtedy król Dariusz napisał do wszystkich ludów, plemion i języków zamieszkujących całą ziemię: Pokój niech będzie z wami! 26 Niniejszym zarządzam, aby w całym moim imperium wszyscy ludzie drżeli i bali się Boga Daniela. On bowiem jest Bogiem żywym i wiecznym na wieki; Jego królestwo nie będzie zniszczone, a Jego panowanie przetrwa po wszystkie czasy. 27 On jest wybawicielem i Zbawcą, czyniącym znaki i cuda na niebie i na ziemi; to On wybawił Daniela z jamy lwów. 28 Daniel cieszył się powodzeniem za panowania Dariusza oraz za panowania Cyrusa, Persa.