Wytrwałość w modlitwie gdy niebo milczy

Czytania na
4 stycznia 2026

Czytania na dzień 4 stycznia 2026

Okres Zwykły — UroczystośćRok 2025/2026 — Cykl A/II

Ewangelia

J 1, 1-18

1 Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. 2 Ono to było na początku u Boga. 3 Wszystko przez nie się stało, a bez Niego nie stało się nic z tego, co się stało. 4 W Nim było życie, a życie było światłością ludzi. 5 A światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. 6 Pojawił się człowiek posłany od Boga, na imię mu było Jan. 7 Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, aby wszyscy przez niego uwierzyli. 8 Nie był on światłością, ale przyszedł, aby zaświadczyć o światłości. 9 Była to światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka przychodzącego na ten świat. 10 Na świecie było i świat dzięki Niemu się stało, lecz świat Go nie poznał. 11 Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. 12 Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby stali się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego. 13 Którzy nie z krwi ani z żądzy ciała, ani z woli męża, lecz z Boga się narodzili. 14 A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełne łaski i prawdy. 15 Jan daje o Nim świadectwo i woła w te słowa: Ten był, o którym mówiłem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie, bo był wcześniej ode mnie. 16 Z Jego pełni wszyscy otrzymaliśmy, a to łaskę po łasce. 17 Prawo bowiem zostało nadane przez Mojżesza, łaska zaś i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. 18 Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, On nam Go objawił.

Pierwsze czytanie

Syr 24, 1-2. 8-12

1 Mądrość będzie siebie samą wysławiać, w Bogu znajdzie zaszczyt i będzie się chlubić pośród swego ludu. 2 Otworzy swe usta w zgromadzeniach Najwyższego i będzie się radować w obliczu Jego potęgi. 8 Sama okrążyłam krąg nieba, przeniknęłam w głąb otchłani i kroczyłam po falach morza. 9 Stałam na każdej ziemi i wśród każdego ludu. 10 W każdym narodzie sprawowałam najwyższą władzę. 11 Moją mocą poddałam sobie serca wszystkich, wysokich i niskich; w tym wszystkim szukałam spoczynku i zamieszkam w dziedzictwie Pana. 12 Wtedy Stwórca wszystkich rzeczy wydał mi polecenie i rzekł: Ten, który mnie stworzył, odpoczął w moim przybytku.
1 Alleluja. Chwalcie Pana, bo psalm jest dobry; Bogu naszemu niech będzie słodka i miła pieśń pochwalna. 2 Pan buduje Jeruzalem, gromadzi rozproszonych z Izraela. 3 On leczy złamanych na duchu i opatruje ich rany. 4 On oblicza liczbę gwiazd i każdą z nich nazywa po imieniu. 5 Wielki jest Pan nasz i potężny w mocy, a mądrość Jego jest niezmierzona. 6 Pan podnosi pokornych, a bezbożnych poniża aż do ziemi. 7 Śpiewajcie Panu pieśń dziękczynną, grajcie naszemu Bogu na harfie. 8 On niebo zasnuwa chmurami, przygotowuje deszcz dla ziemi. On sprawia, że trawa rośnie na górach, a zioła na pożytek ludzi. 9 On daje zwierzętom ich pokarm i młodym krukom, które Go wzywają. 10 Nie ma upodobania w sile konia ani w sprawności nóg męża. 11 Pan miłuje tych, którzy się Go boją, i tych, którzy ufają Jego łasce.

Drugie czytanie

Ef 1, 3-6. 15-18

3 Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich w Chrystusie. 4 W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem w miłości. 5 Przeznaczył nas dla siebie do przybrania za synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, 6 dla wysławienia chwały Jego łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. 15 Dlatego i ja, słysząc o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych, 16 nie przestaję dziękować za was, wspominając was w moich modlitwach, 17 aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam ducha mądrości i objawienia w głębszym poznaniu Jego samego, 18 oświeciwszy oczy waszego serca, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja Jego powołania, czym bogactwo chwały Jego dziedzictwa wśród świętych,