Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
1 J 3, 11-21
Albowiem takie jest orędzie, które słyszeliście od początku, abyśmy się wzajemnie miłowali. Nie jak Kain, który pochodził od Złego i zabił swego brata. A dlaczego go zabił? Ponieważ jego własne czyny były niegodziwe, a czyny jego brata sprawiedliwe. Nie dziwcie się, bracia, jeśli świat was nienawidzi. My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, ponieważ miłujemy braci. Kto nie miłuje, trwa w śmierci. Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego w sobie trwającego. Po tym poznaliśmy miłość Boga, że On oddał za nas swoje życie; i my powinniśmy oddawać życie za braci. Kto zaś posiadałby dobra tego świata, a widząc swego brata w potrzebie, zamknąłby przed nim swoje wnętrzności, jakże może trwać w nim miłość Boża? Moje dzieci, nie miłujmy słowem ani językiem, ale czynem i prawdą. Po tym poznajemy, że jesteśmy z prawdy, i uspokoimy przed Nim nasze serca. Bo jeśli nasze serce nas oskarża, Bóg jest większy od naszego serca i wie wszystko. Najmilsi, jeśli serce nas nie oskarża, mamy ufność wobec Boga.
Refren: Cała ziemio, wołaj z radości do Pana.
Służcie Panu z weselem,
Wchodźcie przed Jego oblicze z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem.
On nas uczynił i do Niego należymy,
Jesteśmy Jego ludem i owcami Jego pastwiska.
Wstępujcie w Jego bramy z dziękczynieniem,
W Jego przedsionki z hymnami chwały.
Wysławiajcie Go, błogosławcie Jego imię.
Albowiem słodki jest Pan,
Jego miłosierdzie trwa na wieki,
A Jego prawda z pokolenia na pokolenie.
Służcie Panu z weselem,
Wchodźcie przed Jego oblicze z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem.
On nas uczynił i do Niego należymy,
Jesteśmy Jego ludem i owcami Jego pastwiska.
Wstępujcie w Jego bramy z dziękczynieniem,
W Jego przedsionki z hymnami chwały.
Wysławiajcie Go, błogosławcie Jego imię.
Albowiem słodki jest Pan,
Jego miłosierdzie trwa na wieki,
A Jego prawda z pokolenia na pokolenie.
Ewangelia
J 1, 43-51
Nazajutrz Jezus chciał udać się do Galilei. I znalazł Filipa, i rzekł do niego: „Pójdź za Mną”. A Filip był z Betsaidy, miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: „Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy: Jezusa, syna Józefa, z Nazaretu”. I rzekł mu Natanael: „Czy z Nazaretu może być coś dobrego?” Powiedział mu Filip: „Chodź i zobacz”. Jezus ujrzał Natanaela zbliżającego się do Niego i powiedział o nim: „Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu”. Rzekł Mu Natanael: „Skąd mnie znasz?” Odpowiedział Jezus i rzekł mu: „Zanim cię zawołał Filip, widziałem cię, gdy byłeś pod drzewem figowym”. Odpowiedział Mu Natanael i rzekł: „Rabbi, Ty jesteś Synem Bożym, Ty jesteś Królem Izraela”. Odpowiedział Jezus i rzekł mu: „Wierżysz, ponieważ powiedziałem ci: Widziałem cię pod drzewem figowym? Ujrzysz rzeczy większe niż te”. I rzekł mu: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bozych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego”.