Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
1 J 3, 22 – 4, 6
Najmilsi: O cokolwiek prosimy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba. A to jest Jego przykazanie: abyśmy wierzyli w imię Jego Syna Jezusa Chrystusa i miłowali się wzajemnie, jak nam przykazał. Kto zachowuje Jego przykazania, trwa w Nim, a On w nim. A po tym poznajemy, że On w nas trwa: po Duchu, którego nam dał. Najmilsi, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na świat. Po tym poznajecie Ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga. A każdy duch, który nie wyznaje Jezusa, nie jest z Boga; i to jest duch Antychrysta, o którym słyszeliście, że nadchodzi, i teraz już jest na świecie. Wy, dzieci, jesteście z Boga i zwyciężyliście ich, ponieważ Ten, który w was jest, większy jest niż ten, który jest na świecie. Oni są ze świata, dlatego mówią to, co światowe, a świat ich słucha. My jesteśmy z Boga. Kto zna Boga, słucha nas; kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Po tym poznajemy ducha prawdy i ducha błędu.
Psalm
Ps 2, 7-8. 10-11
Refren: Dam Ci narody w Twoje dziedzictwo.
Ogłoszę postanowienie Pana:
Pan rzekł do mnie: „Ty jesteś moim Synem,
Ja Cię dziś zrodziłem.
Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo Twoje
I krańce ziemi w posiadanie Twoje”.
Teraz więc, królowie, zrozumcie,
Pouczcie się, sędziowie ziemi.
Służcie Panu z bojaźnią
I radujcie się przed Nim z drżeniem.
Ogłoszę postanowienie Pana:
Pan rzekł do mnie: „Ty jesteś moim Synem,
Ja Cię dziś zrodziłem.
Żądaj ode Mnie, a dam Ci narody w dziedzictwo Twoje
I krańce ziemi w posiadanie Twoje”.
Teraz więc, królowie, zrozumcie,
Pouczcie się, sędziowie ziemi.
Służcie Panu z bojaźnią
I radujcie się przed Nim z drżeniem.
Ewangelia
Mt 4, 12-17. 23-25
Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. I opuściwszy Nazaret, przyszedł i zamieszkał w Kafarnaum nadmorskim, na pograniczu Zabulona i Neftalego, aby się wypełniło to, co zostało powiedziane przez proroka Izajasza, mówiącego: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, droga morska za Jordanem, Galilea pogan; lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, a siedzącym w krainie i cieniu śmierci wzeszło światło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Czyńcie pokutę, albowiem przybliżyło się królestwo niebieskie”. I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w ich synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelką chorobę i wszelką słabość wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii; i przynosili do Niego wszystkich, którzy się źle mieli, nękanych różnymi chorobami i mękami, a także opętanych, lunatyków i paralityków; i uzdrowił ich. I szły za Nim wielkie tłumy z Galilei, z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i zza Jordanu.