Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
Iz 60, 1-6
Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło, i chwała Pańska wzeszła nad tobą. Bo oto ciemność okryje ziemię i mrok narody, ale nad tobą wzejdzie Pan, a chwała Jego ukaże się nad tobą. I będą kroczyć narody w twoim świetle, a królowie w blasku twojego wschodu. Podnieś wokoło oczy twoje i zobacz: wszyscy ci się zgromadzili, przyszli do ciebie; synowie twoi przyjdą z daleka, a córki twoje będą niesione u boku. Wtedy zobaczysz i rozpromienisz się, i zadrży, i rozszerzy się serce twoje, gdy napłynie do ciebie bogactwo morza, a moc narodów przyjdzie do ciebie. Zaleje cię mnóstwo wielbłądów, dromadery z Madian i Efa; wszyscy z Saby przybędą, przynosząc złoto i kadzidło, i głosząc chwałę Panu.
Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.
Boże, przekaż Twój sąd królowi,
A Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Będzie sądził Twój lud w sprawiedliwości,
A ubogich Twoich w prawości.
Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość i obfitość pokoju,
Dopóki księżyc nie przestanie świecić.
I będzie panował od morza do morza,
I od Rzeki aż po krańce ziemi.
Królowie Tarszisz i wysp złożą daniny,
Królowie Arabii i Saby przyniosą dary.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie,
Wszystkie narody będą mu służyć.
Bo wyzwoli ubogiego, który wołał,
I nędzarza, który nie miał pomocnika.
Zlituje się nad biednym i ubogim,
I dusze biednych zbawi.
Boże, przekaż Twój sąd królowi,
A Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Będzie sądził Twój lud w sprawiedliwości,
A ubogich Twoich w prawości.
Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość i obfitość pokoju,
Dopóki księżyc nie przestanie świecić.
I będzie panował od morza do morza,
I od Rzeki aż po krańce ziemi.
Królowie Tarszisz i wysp złożą daniny,
Królowie Arabii i Saby przyniosą dary.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie,
Wszystkie narody będą mu służyć.
Bo wyzwoli ubogiego, który wołał,
I nędzarza, który nie miał pomocnika.
Zlituje się nad biednym i ubogim,
I dusze biednych zbawi.
Drugie czytanie
Ef 3, 2-3a. 5-6
Bracia: Przecież słyszeliście o szafarstwie łaski Boga, która została mi dana dla was; że przez objawienie została mi oznajmiona tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w innych pokoleniach, tak jak teraz została objawiona Jego świętym apostołom i prorokom w Duchu: że poganie są współdziedzicami i członkami tego samego Ciała, i współuczestnikami Jego obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.
Ewangelia
Mt 2, 1-12
Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za dni króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy, mówiąc: „Gdzie jest nowo narodzony Król Żydowski? Widzieliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Usłyszawszy to, król Herod zaniepokoił się, a z nim cała Jerozolima. I zebrawszy wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu, pytał ich, gdzie ma się narodzić Chrystus. A oni mu rzekli: „W Betlejem w Judei; bo tak zostało napisane przez Proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, wcale nie jesteś najmniejsze wśród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie Władca, który będzie pasł lud mój, Izraela”. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. I posyłając ich do Betlejem, rzekł: „Idźcie i dowiedzcie się dokładnie o Dziecięciu, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja poszedł i oddał Mu pokłon”. Oni zaś, wysłuchawszy króla, odeszli. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i stanęła nad miejscem, gdzie było Dziecię. Widząc gwiazdę, uradowali się radością bardzo wielką. I wchodząc do domu, znaleźli Dziecię z Maryją, Matką Jego, i upadłszy, oddali Mu pokłon. A otworzywszy swoje skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, aby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej krainy.