Czytania na dzień 9 stycznia 2026
Okres Zwykły — Dzień PowszedniRok 2025/2026 — Cykl A/II
Pierwsze czytanie
1 J 4, 11-18
11 Najmilsi, jeżeli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy miłować się wzajemnie. 12 Boga nikt nigdy nie widział. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość Jego jest w nas doskonała. 13 Poznajemy, że trwamy w Nim, a On w nas, ponieważ udzielił nam ze swojego Ducha. 14 My widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec posłał Syna jako Zbawiciela świata. 15 Kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, w tym Bóg trwa, a on w Bogu. 16 Myśmy poznali i uwierzyli w miłość, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim. 17 W tym doskonałość miłości objawia się w nas, że mamy ufność na dzień sądu, ponieważ jak On, tak i my jesteśmy na tym świecie. 18 W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie doszedł do doskonałości w miłości.
1 Psalm o Salomonie. 2 Boże, przekaż królowi swoje sądy, a synowi królewskiemu swoją sprawiedliwość, aby sądził lud Twój sprawiedliwie i ubogich Twoich zgodnie z prawem. 10 Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary; królowie Arabii i Saby złożą daniny. 11 Wszyscy królowie ziemi oddadzą Mu pokłon, wszystkie narody będą Mu służyć. 12 Wybawi bowiem biednego, który woła, i ubogiego, który nie ma wspomożyciela. 13 Zmiłuje się nad nędzarzem i ubogim, ocali dusze potrzebujących.
Ewangelia
Mk 6, 45-52
45 Zaraz potem przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go w drodze na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim On odprawi tłum. 46 Gdy ich odprawił, udał się na górę, aby się modlić. 47 Wieczorem łódź była na środku morza, a On sam na lądzie. 48 Widząc, że z trudem wiosłują, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po morzu, i chciał ich minąć. 49 Gdy Go zobaczyli kroczącego po morzu, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. 50 Widzieli Go bowiem wszyscy i przerazili się. Lecz On zaraz przemówił do nich: Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się. 51 Wszedł do łodzi, a wiatr ustał; oni zaś tym bardziej byli zdumieni w sobie. 52 Nie zrozumieli bowiem sprawy z chlebami, gdyż serce ich było nieczułe.